తెలుగు బ్లాగుల పరిస్థితి - బాబోయ్ కూడలి.. వామ్మో మాలిక

బెగ్గర్ ఖాన్‌కు అమెరికాలో అవమానం!!

గతవారం అమెరికాకు వచ్చిన షారుఖ్ ఖాన్‌ను న్యూజెర్సీ ఎయిర్‌పోర్ట్ లో "నిర్బంధించారు" అని, ఇది యావత్ భారతజాతికి అవమానం, అమెరికా అహంకారానికి నిదర్శనమని అటు టీవీల్లో, ఇటు పేపర్లలో కుప్పలుతెప్పలుగా వార్తలు వచ్చాయి. షారూఖ్ ఖాన్ కూడా తీవ్ర మనస్తాపం చెందానని చెప్పి బాధపడి వెనువెంటనే ఇండియాకు తిరిగి వచ్చేయకుండా అక్కడే అమెరికాలో తన రాబోవు సినిమాకు నాలుగు డాలర్లు రాబట్టుకోవడానికి కష్టపడుతున్నాడు.

నిజంగా అమెరికా ఇమ్మిగ్రేషన్ అధికారులు భారతీయుల పట్ల వివక్ష చూపిస్తున్నారా అంటే ముమ్మాటికీ కాదు అన్నదే సమాధానం. తానా నుండి తందానా సభలవరకు ప్రతిఏడాది ఎందరో తెలుగు సెలెబ్రిటీలు వస్తున్నారు. షారూఖ్ ఖాన్ కంటే ఎంతో గొప్పవాళ్ళు ఎందరో ఎన్నోసార్లు అమెరికాకు వచ్చాడు. వీళ్ళెవరూ ఎన్నడూ "మమ్మల్ని అవమానించారు" అని గగ్గోలు పెట్టలేదు ఎందుకు? మరి వీరు భారతీయులు కారా? వీరెవరిలో కనపడని భారతీయత వీడొక్కడిలోనే కనపడిందా ఇమ్మిగ్రేషన్ అధికారులకు?

అసలు జరిగినదేమిటో చూద్దాం. ఇమ్మిగ్రేషన్ అధికారులు డాక్యుమెంట్లు స్కాన్ చేసినపుడు "ఖాన్" అన్న పేరు హైలైట్ అయింది. అందులో తప్పేముంది? సెక్యూరిటీ కారణాలవల్ల రాసిన ప్రోగ్రాం ప్రకారం అలా హైలైట్ అయిన వారిని పక్కకు తీసుకెళ్ళి నిశితంగా పరిశీలించాలి. రూల్స్ ప్రకారం వీడిని పక్కకు పిలుచుకెళ్ళి అన్ని వివరాలు అడిగారు. ఎంతయినా కాస్త "హైలైట్" అయిన పేరు కాబట్టి ఒకరికి ముగ్గురు అధికారులు ఒక గంటసేపు అన్నీ నిర్దారించుకొని పంపించారు. ఇందులో ఎక్కడా అవమానమో లేదా అహంకారమో లేదే. కేవలం వాళ్ళ డ్యూటీ చేసారు, అదీ వాళ్ళకున్న రూల్స్ ప్రకారం.

తానేదో పెద్ద కింగ్ అని భ్రమపడే షారూఖ్ ఖాన్ ఇదే పబ్లిసిటీకి అదను అని చిల్లర స్టేట్మెంట్స్ ఇచ్చాడు. వీడు ఇండియాలో పెద్ద సూపర్‌స్టార్ కావచ్చు కానీ అమెరికాలో ఇమ్మిగ్రేషన్ అధికారి ముందు ఒక కోన్ కిస్కా గొట్టం గాడే. వీడేమయినా ఒక ప్రభుత్వాధికార హోదాలో ఒక ప్రత్యేక విమానంలో వచ్చాడా అంటే అదీ లేదు. నాలోంటోడు వచ్చే విమానంలో వచ్చి నాలాంటోడిముందు ఇమ్మిగ్రేషన్ లైన్లో నిలబడ్డాడు. నాకు తెలుసు వీడొక సో-కాల్డ్ ఇండియా ఐకాన్ అని, ఇమ్మిగ్రేషన్ అధికారికి ఎలా తెలుస్తుంది? తెలుసుకున్నా ఎందుకు నమ్మాలి వీడిని? ఎంతమంది బాలీవుడ్ హీరోలు క్రిమినల్ కేసుల్లో ఇరుక్కోలేదు?

సరే, నేనంటే ఏదో అమెరికా నీళ్ళు తాగుతున్నాననో లేక భవిష్యత్తులో అమెరికా సెనేటరో, గవర్నరో కావాలనో అమెరికాను సమర్థిస్తున్నా అనుకొని నా మాటలు పక్కన పెడదాము. బ్లాగుల్లో వ్రాసిన 1, 2, 3, 4 లాంటి ఆలోచింపదగ్గ చక్కని పోస్టులను కూడా పక్కన పెడదాము. మిడిమిడి జ్ఞానం తో అమెరికా అంటే ముందు వెనక ఆలోచించని మూర్ఖుడిలా నేను కూడా "అవునవును, న్యూజెర్సీలో భారతజాతి గౌరవానికి అవమానం జరిగింది" అన్నానే అనుకుందాము.

మరి అంతగా అవమానింపబడ్డ భారతజాతి గౌరవం వెంటనే "ఇది నాకు అవమానం. ఇక నేను మీ దేశానికి మళ్ళీ రాను. నా సినిమాలను మీ దేశంలో ఆడనివ్వను" అని వెంటనే ఇండియాకు వచ్చేసిందా లేక అవమానం జరిగిన అదే దేశంలో స్టేజీల పైన కుప్పిగంతులేస్తున్నదా డాలర్లకోసం? ఇంతకూ బెగ్గర్ ఖాన్‌కు తనకు జరిగిన అవమానం ముఖ్యమా లేక అభిమానుల అభిమానం ముఖ్యమా లేక రాబోవు సినిమాకు వాళ్ళు రాల్చే చిల్లర డాలర్లు ముఖ్యమా?

కూడలి కష్టాలు - పరిష్కారం

కొద్దిరోజుల క్రితం కూడలిలో పోస్టులు చూసి చాలా చిరాకేసింది. ఒకరివి (అఫ్‌కోర్స్ అన్ని బ్లాగులూ కలిపి) తొమ్మిది, మరొకరివి ఐదు, ఇంకొకరివి ఆరు ఫోటోలు, ఇంకొకరివి మూడు పోస్టులు..ఇలా ఐదారుమంది తమ పోస్టులతో మొత్తం జాబితాలో సుమారు సగం ఆక్రమించేసారు. అది చూసి ఒక పోస్టు వ్రాసాను కానీ చివరిక్షణంలో నేనొక్కడినే ఇలా అనుకుంటున్నానేమో అనిపించి ఆ పోస్టు ప్రచురించలేదు. ఈ రోజు జ్యోతిగారి పోస్టు చూసిన తర్వాత ఆ పోస్టును యథాతథంగా ప్రచురిస్తున్నాను. మీకు కూడా ఇది సమస్యే అనిపిస్తే..మరెందుకాలశ్యం, ఓ పోస్టు వెయ్యండి. పరిష్కారానికి మార్గం ఏర్పడుతుందేమో!

అసలు పోస్టు :

నేను కూడలిని ఏడాదినుండి క్రమం తప్పకుండా చూస్తున్నాను. కూడలిని చూడడం అంటే ఈ పేజీ చూడడం. నాకు తెలిసి చాలామంది బ్లాగర్లు ఈ పేజీనే చూస్తారు అనుకుంటా. ఎందుకంటే, ఈ పేజీలో అయితే పోస్టుల మొదటి నాలుగు లైన్లు చూస్తూ కుడిపక్కన కామెంట్లను చూడవచ్చు.

కొద్దికాలం క్రితం వరకూ ఈ పద్దతి అనుసరించడం చాలా సులభంగా ఉండేది. చాలావరకు "చదవగలిన" పోస్టులే ఉండడంతో "చెత్త" పోస్టులను సులభంగా దాటుకుంటూ వెళ్ళిపోయేవాడిని. కానీ ఈ మధ్య అంతా రివర్స్ అయినట్టనిపిస్తున్నది. మంచి పోస్టులు తగ్గిపోయి, ఒకే బ్లాగులో రోజుకు నాలుగైదు పోస్టులు పడుతున్నాయి. రోజుకు రెండు-మూడు కంటే ఎక్కువ ఒకే బ్లాగుకు సంబంధించిన పోస్టులు కూడలిలో కనిపించాయంటే అన్నీ పరమ చెత్త పోస్టులే అని నా own స్వంత పర్సనల్ స్వాభిప్రాయం.

ఇలా రోజుకు మూడు నాలుగు పోస్టులవల్ల ఉపయోగాలు కూడా ఉన్నాయి. బ్లాగు లోకంలో చాలా పాపులర్ అవ్వవచ్చు, ఆ పోస్టులు వేసేవాడు ఎంత మేధావో అందరికీ తెలుస్తుంది, బ్లాగుకు హిట్లు పెరుగుతాయి, అలెక్సా ర్యాంకు పెరుగుతుంది. అందుకే నేను కూడా కొన్ని బ్లాగులు మొదలు పెట్టాలనుకుంటున్నాను.

ఒకటో బ్లాగు: నాకు కమ్యూనిస్టులంటే పరమ అసహ్యం. ఇవి ప్రపంచంలోనే అత్యంత ---- అన్నమాట. వీటిపైన నాకున్న కసి తీర్చుకోవడానికి తెల్లవారి ఆరున్నరకు "ఛీ కమ్యూనిస్టులు" అని రెండు లైన్లు, తొమ్మిదిన్నరకు 'థూ కమ్యూనిస్టులు" అని మూడు లైన్లు, రెండున్నరకు "ఛీ ఛీ కమ్యూనిస్టులు" అని రెండు లైన్లు, సాయంత్రం ఏడున్నరకు 'కమ్యూనిస్టులు ఛీ ఛీ" అని ఒక లైను పోస్టులు వేస్తాను అన్నమాట.

రెండో బ్లాగులో "అసలు మా మెగాజోకర్ గారు ఓడిపోలేదు", "మెగాజోకర్ గారూ, మీ వెంటే మేముంటాము", "వచ్చే ఎన్నికల్లో మీరే ముఖ్యమంత్రి మెగాజోకర్ గారూ", "మీరు చాలా మంచివారు మెగాజోకర్ గారు" "అసలు మెగాజోకర్ ఎవరు" లాంటి పోస్టులు వేస్తాను, మతి చలించినప్పుడల్లా లేదా మతి ఉన్నపుడల్లా. మూడో బ్లాగులో మా ఊరి ఎమ్మెల్యే భజన, మా ఊరి రోడ్ల గుంతల ఫోటోలు ఉంటాయి. నాలుగో బ్లాగు వార్తలకోసం. న్యూయార్క్ నగరంలో జరుగుతున్న విషయాలతో గంటకొకసారి అప్‌డేట్ అవుతుంటుంది.

ఇలా సగటున రోజుకు 15-20 చెత్త పోస్టులతో కూడలి పేజీని సగం నింపడంవల్ల మంచి పోస్టులను చదవాలనే వారికి చికాకు కలిగించవచ్చు. ఇహపోతే - స్వేచ్ఛ పేరుతో నన్నేమీ చేయలేరు. రోజుకు నాలుగు కాదు, నలభై చెత్త పోస్టులు వేసుకున్నా ఎవరికీ అడిగే హక్కులేదు. ఒకే బ్లాగులో 10 పోస్టులు వెయ్యకూడదని రూల్ పెడితే ఐదు బ్లాగులు సృష్టించి ఒక్కోదాంట్లో రెండేసి పోస్టులు వేస్తాను. ఇష్టముంటే చదవచ్చు లేదా చదవకపోవచ్చు. మరీ అంత ఇబ్బంది అయితే "మంచి పోస్టులున్న" బ్లాగులు ఫేవరెట్స్ లో కలుపుకోవాలి.

ఇంత సేపు ఈ చెత్తను ఓపిగ్గా చదివినందుకు మీకో ఉచిత సలహా:: కూడలి నిర్వాహకులకు " అయ్యా, దయచేసి ఈ multiple టపాల బ్లాగులకోసం ఇంకో Tab సృష్టించి అవన్నీ అక్కడ పెట్టండి. ఈ చెత్తను మెయిన్ పేజీలో చూడలేక, ఆ చెత్తలో మంచి పోస్టులను వెతుక్కోలేక ఛస్తున్నాము" అని అర్జీ పెడుతూ ఒక పోస్టు వెయ్యండి. మీ అదృష్టం బాగుంటే ఈ multiple పోస్టుల బాధ తగ్గవచ్చు.

వీవెన్ గారు :)

ఓపన్ లెటర్ టు చిరంజీవి గారు

కొన్ని వెబ్‌సైట్లలో "ఓపన్ లెటర్ టు xyz" అని రాస్తుంటారు. ఎందుకో తెలియదు కానీ, ఆ హెడ్డింగ్ చూడగానే నాకు కిసుక్కున నవ్వొస్తుంది. ఆ నటుడు ఈ లెటర్ చదివేస్తాడని, తాము చెప్పినవన్నీ ఆచరిస్తాడని ఫీల్ అవుతారనిపిస్తుంది అది రాసిన వాళ్ళు. అలా ఎప్పుడూ జరగదు. ఎవడో ముక్కూ మొహం తెలియనివాడు రాసిన ఆ లెటర్ చదవడానికి అంత పెద్ద స్టార్ తన పనులు పక్కన పెట్టి ఆ వెబ్‌సైటుకు రాడు. కానీ నేను రాసిన ఈ వ్యాసాన్ని చిరంజీవి గారు తప్పక చదువుతారు, నేను చెప్పినవన్నీ తప్పక ఆచరిస్తాన్న నమ్మకం నాకుంది. అందుకు కారణాలనేకం, అనంతం.

ఏంటి చిరంజీవి గారూ ఇంత పని చేసారు? మీకిది భావ్యమా? ఇలాంటి ఫలితాలనా మీ అభిమానులకు ఇచ్చేది? మనం పార్టీ పెట్టింది ఎందుకు? మన పార్టీ స్లోగన్ "అధికారమే లక్ష్యం, డబ్బే మార్గం" అని పెట్టుకున్నాము. ముందు అధికారం కావాలి, ఆ తర్వాత డబ్బు కావాలి అని ఎలా మర్చిపోయారు? అధికారం ఉంటే డబ్బు వస్తుంది, డబ్బు వస్తే అధికారం రాదు అని చిలక్కు చెప్పినట్టు చెప్పాను, మీరేమో "నాకు చిలకభాష రాదు, నువ్వు చెప్పింది అర్థం కాలేదు" (ఇది మా గురువుగారు తెలుగోడు గారినుండి కాపీ కొట్టాను) అన్నారు.

మనం పార్టీ పెట్టినపుడే అనుకున్నాము కదా -  సుమారు 50 సీట్లు తప్పక వస్తాయి, ఏ పార్టీకీ పూర్తి మెజారిటీ రాదు కాబట్టి మనమే కింగ్ మేకర్ అవుతాము అని. మీరు సపోర్ట్ ఇచ్చినందుకు గాను కొన్ని వేల కోట్లు, మినిస్ట్రీలు ఇచ్చేవారు. నాలుగో ఐదో ఏంపీ సీట్లొస్తే కేంద్రంలో కూడా చక్రం తిప్పవచ్చు, అరవింద్ గారిని కేంద్ర మంత్రి చేయవచ్చు అనుకున్నాము కదా?

మీరు కూడా కేసీయార్, లాలూ ప్రసాద్ యాదవ్, రాంవిలాస్ పాశ్వాన్‌ల సరసన చేరి ఇటు రాష్ట్ర, అటు కేంద్రప్రభుత్వాల సుస్థిరతను నాశనం చేయగలిగే మరో రాజకీయనాయకుడు అవుతారు అనుకున్నాము కానీ మీరేమో తొందరపడి సీట్లన్నీ అమ్ముకొని ఎందుకూ పనికిరాని 18 సీట్లు గెల్చుకొని "చేతకాని చవట నాయకుడు" "మెగా జోకర్" "సీట్ల బ్రోకర్" అని పేరు తెచ్చుకున్నారు చిరంజీవి గారూ, పేరు తెచ్చుకున్నారు.

వేరే పార్టీలనుండి వలస వచ్చిన భిక్షగాళ్ళకు, రాత్రికి రాత్రి పార్టీలు మారిన వాళ్ళకు టికెట్లు ఇచ్చారు. మీరేమో "ప్రజలు పిలిస్తే వచ్చాను, నాకేమీ రావాలని లేదు" అన్నారు. ప్రజలేమో ఆ భిక్షగాళ్ళను పట్టించుకొలేదు, మేము పిలవకుండానే పిలిచామని చెప్తావా ఆయ్ అని మన పార్టీ అభ్యర్థులను, మిమ్మల్నొక చోట డొక్కలో తన్ని డిక్కీలో పడుకోబెట్టారు.

ఇన్నేళ్ళు సినిమా ఇండస్ట్రీలో ఉన్నా ఒక్కరంటే ఒక్క సినీస్టార్ కూడా మీ వెంట రాలేదు. మీవెంట వచ్చిన పిల్ల స్టార్లను "కోతి మనిషిగా ఎదగకపోతే ఎలా ఉంటుందో" చూడడానికి వచ్చారు కానీ వాళ్ళను చూసి ఓట్లేయడానికి కాదు చిరంజీవిగారూ, కాదు. ఆ పిల్లకోతులను మళ్ళీ సినీజూకే పరిమితం చేయండి.

జరిగిందేదో జరిగిపోయింది.  వచ్చే ఎలక్షన్లలో అల్లు అరవింద్ గారిని దూరంగా పెట్టి సీట్ల అమ్మకాన్ని మీరే దగ్గరుండి చూసుకోండి. 100 సీట్ల కంటే ఎక్కువ అమ్మవద్దు లేదా నాన్నవద్దు. అలా అయితేనే మనం అనుకున్న 50-60 సీట్లు గ్యారంటీగా వస్తాయి, మీరు కింగ్ మేకర్ అయి వేలకోట్లకు మన ఎమ్మెల్యేలను అమ్మవచ్చు.

మనకు అందరికంటే ముఖ్యం కార్యకర్తలు. మనం చెప్పినట్లు కాళ్ళ దగ్గర పడి ఉండి నమ్మకంగా పనిచేసేలా వీళ్ళను తయారుచేసుకోవాలి, లేకుంటే మిమ్మల్ని పాలకొల్లులో తరిమి కొట్టినట్టు తరిమికొడతారు. కార్యకర్తలతో ఆప్యాయంగా మాట్లాడినట్టు నటించండి. మీరు వాళ్ళకు లక్షలివ్వనక్కర్లేదు, మీదగ్గరికి వచ్చినపుడు ఆప్యాయంగా "టిఫిన్ తిన్నారా" అని పలకరించి ఇడ్లీ, రవ్వ ఇడ్లీ, గారె, మషాలా గారె, ఉప్మా, కిచిడీ, పెసరట్టు, మినపట్టు, రవ్వట్టు, మషాలా అట్టు, బాత్తు, టమేటా బాత్తు, బోండా, బజ్జీ, మైసూరు బజ్జీ, మిరపకాయ బజ్జీ, అరిటికాయ బజ్జీ, తమలపాకు బజ్జీ, లడ్డు, బందరు లడ్డు, రవ్వ లడ్డు, మిఠాయి, పీచు మిఠాయి, బందరు మిఠాయి, బొంబాయి మిథాయి, కలకత్తా మిఠాయి, జాంగ్రీ, పాలకోవా,హల్వా, మైసూరు పాకు, అమలాపురం కాజా, భీమవరం బాజా, పెద్దాపురం కూజా .. ఇలా మీ ఇంట్లో ఏవుంటే అవి పెట్టండి. మీరు తెచ్చిపెట్టుకొనే ఎమోషన్‌తో వీళ్ళముందు బాగా నటిస్తే చాలు, పొంగిపోయి నమ్మకంగా కాళ్ళ దగ్గర పడి ఉంటారు. అదే మన ఓటుబ్యాంకుకు శ్రీరామరక్ష.

ప్రచారం మరో ముఖ్యమయిన అంశం. ఏదో మొక్కుబడిగా ఊరికొక సభ కాకుండా వాడవాడలా సభలు నిర్వహించండి. ఉదాహరణకు, బెజవాడలో  ప్రచారం చేయాలంటే... గవర్నరుపేట, లబ్బీ పేట, పున్నమ్మ తోట, భాస్కర్రావు పేట, సింగు నగరం, ప్రజాశక్తి నగరం, అయోధ్యా నగరం, ముత్యాలపాడు, గుణదల, గాంధీ నగరం, చిట్టి నగరం, మాచవరం, రోకళ్ళపాలెం, మారుతీ నగరం, మొగల్రాజపురం, భవానీపురం, సత్యన్నారాయనపురం, సీతారామపురం.. మొదలయిన అన్ని ప్రాంతాల్లో సభలు నిర్వహించాలన్నమాట.

అమెరికాలో సభలు నిర్వహించి "అమెరికా చిరంజీవి", సైబరాబాద్‌లో సభలు నిర్వహించి "'హైటెక్ చిరంజీవి", మురికివాడల్లో సభలు నిర్వహించి "మురికి చిరంజీవి", పెంటపాడులో సభలు నిర్వహించి "పెంట చిరంజీవి".. ఇలా రక రకాల ఫోజులతో ఫోటోలు తీయించుకొని మాకు పంపండి. మేము వెబ్‌సైట్లు పెట్టి మీ గొప్పదనాన్ని చాటుతూ డబ్బులు ఇవ్వమని అడుగుతాము. ఆ ఫోటోలు చూసి ముందు-వెనుక ఆలోచించకుండా గొర్రెల్లా డబ్బు ఇవ్వడానికి ఎంతోమంది సిద్ధంగా ఉన్నాము చిరంజీవి గారూ, సిద్ధంగా ఉన్నాము.

కనీసం ఇకనయినా మీరు కళ్ళు తెరిచి, చీమతలకాయంతయినా బుర్ర ఉపయోగించి అన్ని సీట్లు అమ్ముకోకుండా, వచ్చే ఎలక్షన్ల తర్వాతయినా మన పార్టీ ట్యాగ్‌లైన్ అయిన 'అధికారమే లక్ష్యం, డబ్బే మార్గం' సాధిస్తారన్న నమ్మకంతో...

ఓ అభిమాని.

సాహితీ రంగంలో సరికొత్త విప్లవం - బర్గరములు

నాకు చిన్నప్పటినుండీ పద్యభాగం అంటే ఇష్టం లేదు. "తెలుగు భాష నిరాదరణకు గురి అవుతున్నది" అంటూ ఉద్యమాలు నడుస్తున్న ప్రస్తుత హైటెక్ కాలంలో ఆ కఠినపదాలు, ఛందస్సుల వల్ల అస్సలు ఉపయోగం లేదు అని నమ్ముతాను. ఆ చెప్పేదేదో అందరికీ అర్థమయ్యేలా సరళమయిన పదాలలో చక్కని వాక్యాలలో చెప్తే ఆసక్తిగా ఉంటుంది, ఎక్కువ కాలం నిలిచి ఉంటుంది కదా? ఉదాహరణకు: విద్యార్థి దశ దాటిన వారిలో ఎంతమందికి ఈ పద్యం అర్థమవుతుంది? దీని అర్థం చేసుకోవాలంటే తొలుత పదాలను విడగొట్టాలి, పిమ్మట వాటికి అర్థాలు తెలుసుకోవాలి, తదుపరి ఆ అర్థాలను కలిపి మళ్ళీ వాక్యాలు తయారు చేయాలి, పిదప ఆ వాక్యాల్లోని సారాన్ని గ్రహించాలి. పోనీ ఇంతా చేస్తే ఆ పద్యం ఎన్నాళ్ళు గుర్తుంటుంది? అందుకే ఆ చెప్పేదేదో ఇలా సారాంశాన్నే చెప్తే చాలు, చక్కని పదాలతో సులభంగా బుర్రకెక్కుతుంది. bottom line ఏమిటంటే -  నాకు పద్యాలు నచ్చవు. చదవడం ఇష్టం లేదు, వ్రాయడం రాదు.

ఇక పోతే, నాకు "ఏదో" వ్రాసి పేరు తెచ్చుకోవాలనే కోరిక ఉంది. అందరూ నా రాతలను చూసి "ఆహా ఓహో" అనాలి. పద్యాలు వ్రాయడం కుదరదు కాబట్టి దీనికున్న మార్గాలు రెండు. ఒకటి - కథలు వ్రాయడం, రెండు - కవితలు వ్రాయడం. కవితలు వ్రాయడం పట్ల నాకు ఆసక్తి లేదు. కథలు వ్రాయడం పెద్దగా రాదు. ఈ మధ్యనే 2019కి ఒక మంచి కథ వ్రాయాలని "విజన్ 2019" అనే ప్రాజెక్టు మొదలుపెట్టి తెలుగు కథలు ఎడా పెడా చదివేస్తున్నా. కానీ అప్పటివరకు ఆగడం కుదరదు కదా. ఏదో ఒకటి వ్రాసి పేరు తెచ్చుకోవాలి అనే గాఠ్ఠి నిరణయానికి (మొన్న ఏవో వార్తలు చూస్తుంటే "నిరణయం" అంది న్యూస్ రీడర్) వచ్చేసాను.

ఎక్కడో వెతకపోయిన మిడ్‌నైట్‌మసాలా వీడియో యూట్యూబ్ లోనే దర్శనమిచ్చినట్లు నా సమస్యకు మార్గం నేను చూసే బ్లాగుల్లో మరియు వెబ్ పత్రికల్లో కనపడింది -- "నానీలు" లేదా "నానోలు" రూపంలో. నాకు ఇవి భలే నచ్చేసాయి. పట్టుమని పది పదాలతో పొందికగా వాక్యం వ్రాయడం చేతకాకపోయినా ఫరవాలేదు, నానోలు రాసేయచ్చు. దీనికి కావలసినదల్లా ఒక వాక్యాన్ని చీల్చి చండాడి అందులో ఉన్న నాలుగు పదాలను గిలక్కోట్టి ఒకదాని కింద మరొకటి అమర్చడమే. అది చూసి కొందరు 'అబ్బో యబ్బో" అంటారు. వీటిని ఎవరు కనిపెట్టారో కానీ, వారికి దండేసి దణ్ణం పెట్టి సన్మానం చేయాలి!!

నేను కూడా నానోలు రాసేద్దామని ఒక పేపరునుండి నాలుగు పదాలను కత్తిరించి డబ్బాలో వేసి గిలక్కొట్టడం మొదలుపెట్టాను. కానీ అంతలో గుండెల్లో కలుక్కుమంది... భాగ్యం కోసం 13 వేలు ఇవ్వాల్సినప్పుడు చిన్నారావుకు అనిపించినట్లు. ఎవరో కనిపెట్టిన ఈ "వాక్య విధ్వంస ప్రయోగాన్ని" నేనూ అనుసరిస్తే నాకూ వాళ్ళకూ తేడా ఏముంది? నేను సరికొత్త ప్రక్రియ కనిపెట్టి, తెలుగు సాహితీ రంగంలో విప్లవం సృష్టించి, మరుగునపడుతున్న తెలుగుపై వెలుగులు కురిపించి, ఇంకేదో చించాలని ఇంకోసారి నిరణయించుకొని తెలుగు సాహితీ జగత్తులో ఇప్పటివరకు లేని అత్యద్భుత పాకిక్రియను, క్షమించాలి, ప్రక్రియను కనిపెట్టాను. దానిపేరే "బర్గరము".

పాణ్యం నిఘంటువులో "బర్గరము" అంటే ఉన్న అర్థం- మూడు పదాలతో ఏర్పడిన వాక్యాలు మూడు ఉన్న సమూహం. ఉదాహరణకు:

అయిపోయాయి ఎన్నికలు రాష్ట్రంలో
ఎదురు చూస్తున్నారు అందరూ
చకోరపక్షుల్లా ఫలితాల కోసం

"రాష్ట్రంలో ఎన్నికలయిపోయాయి, అందరూ ఫలితాలకోసం చకోరపక్షుల్లా ఎదురుచూస్తున్నారు" అనే ఒక మామూలు వాక్యాన్ని చీల్చి చెండాడి గిలక్కొడితే ఒక అత్యద్భుత "బర్గరము" తయారయింది. చూసారా, సాహితీ రంగాన్ని కొత్తగుంతలు, పుంతలు తొక్కించడం ఎంత సులభమో?

నానోలు కేవలం నాలుగు పదాలతో కూడుకున్నవి. కానీ "బర్గరములు" తొమ్మిది పదాలతో కూడుకున్నవి. నాలుగు పదాలను ఒకదాని కింద ఒకటి అమర్చడం కంటే, తొమ్మిది పదాలను వాక్యానికి మూడేసి అమర్చడంలో రచయిత సామర్థ్యం బయట పడుతుంది. పైగా బర్గరములో నానోల కంటే ఎక్కువ సాహితీ విలువలు ఉంటాయి. కాబట్టి ఇకనుండి అందరూ నానోలు పక్కన పెట్టి బర్గరములు వ్రాయడం మొదలుపెట్టి తెలుగు సాహితీ రంగాన్ని ఇంకో దిక్కుకు తీసుకెళ్ళాలి.

లోక్‌సత్తాకు ఓటు వేస్టా?

ఇందాకే ఎంబీయస్ గారి ఆర్టికల్ ఒకటి  చదివాను. చాలా ఆలోచింపచేసే ఆర్టికల్ అది. ఒకానొకప్పుడు నాకు జేపీగారి మీద పెద్ద నమ్మకం ఉండేది కాదు కానీ గత కొద్ది రోజులుగా కొన్ని వీడియోలు చూశాక, బహుశా ఆంధ్రప్రదేశ్‌ను భిక్షాంధ్రప్రదేశ్ గా మార్చడానికి తహ తహలాడుతున్న మిగతా పార్టీల పైన అయిష్టత వల్ల  కావచ్చు, జేపీగారి మీదా సదభిప్రాయం కలిగింది. కానీ ఆయన చెప్తున్నవి వింటుంటే ఏదో ఫాంటసీ సినిమా చూసినట్లు అనిపిస్తుంది. వింటున్నంత సేపూ రంగు రంగుల ప్రపంచం కనిపిస్తుంది. కాస్తో కూస్తో ఆవేశం వస్తుంది కానీ కొద్ది క్షణాలకే "ఇదంతా జరిగే పని కాదులే" అనిపిస్తుంది.

లోక్‌సత్తా ప్రధాన ఆయుధం యువత, విద్యావంతులు. కానీ ఎంతమంది విద్యావంతులు ఓట్లు వేస్తారు? ఉన్నత విద్యావంతులు కూడా "యువ రాజ్యం" "జగన్ యువసేన" "బాలయ్య సేన"  అంటున్నారు తప్పితే యువతలో కనీసం పదిశాతం కూడా లోక్‌సత్తాకు  ఓట్లు వేస్తారన్న నమ్మకం నాకు లేదు.

ఎంబీయస్ గారు లేవనెత్తిన ప్రశ్న - లోక్‌సత్తా అంటే జేపీగారి పేరు తప్ప ఇంకొకరి పేరు వినపడదు. కనీసం రెండో పేరు వినపడని, రెండో నాయకుడు లేని ఆ పార్టీకి ఓటు వేయడం ఎలా? (మొదటివాడు ఎప్పుడూ ఒక్కడే...అలాంటివి ఇక్కడ ఎక్కడం లేదు!)  ఇప్పుడున్న పరిస్థితుల్లో నేను మా వూళ్ళో ఉన్నా ఓటు వెయ్యడానికి వెళ్ళను. (విమర్శకులెవరయినా ఉంటే అందుకోండి ఇక :) ) నా ఒక్క ఓటుతో ఎలాగూ గెలిచేది లేదు. పోటీ పడి మన రాష్ట్రాన్ని భ్రష్టు పట్టిస్తున్న పార్టీలకు ఓటు వెయ్యను. మా ఊళ్ళో లోక్‌సత్తా తరఫున ఒక అభ్యర్థి నిలబడ్డాడు అనుకుందాము. పోనీ లోక్‌సత్తాకు వేద్దామా అంటే అభ్యర్థి ఎవరో, ఇప్పటివరకు ఊరికి ఏమి చేసాడో తెలియదు.

ఓటు వెయ్యకపోవడం నేరం, ఘోరం, కారం అన్నవారి మాటలు విని తప్పదని బూతులు తిట్టుకుంటూ బూతుకెళ్ళి లోక్‌సత్తాకు ఓటు వేసినా ఒరిగేది ఏమీ ఉండదు. మహా అయితే 5% ఓట్లు వస్తాయి అంతే అనుకుంటున్నాను. దాని ప్రభావం శూన్యం. ప్రతిఒక్కరూ ఇలా అనుకుంటే ఎలా, అంటారా? ఏమో మరి.. నాకయితే లోక్‌సత్తా అనేది ఇంకా utopia అనే అనిపిస్తున్నది.  అందుకే ఈ సారి ఓటు వేసే అవకాశమున్నా ఏదయినా విహారయాత్రకు వెళ్ళి ఫ్యామిలీతో హాయిగా గడపడం బెస్టు అని నా అభిప్రాయం.

ఓటు అడగడానికి వెళ్ళిన నాయకులను నిర్మొహమాటంగా "ఎంతిస్తారు?" అని సగటు ఓటరు అడుగుతున్న ఈ తరుణంలో ఒకవేళ లోక్‌సత్తా నా అంచనాలకు భిన్నంగా రాణిస్తే ఆనందించేవాడిలో  నేనూ ఒకడిని అవుతాను. నా అంచనాలు తప్పు కావాలని మనస్పూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను. అప్పటివరకు  నా ఊహాప్రపంచంలోకి వెళ్ళి జయప్రకాష్ గారి స్పీచ్ వింటుంటా.

అవీ..ఇవీ..అన్నీ

నాకు న్యూస్ ఫాలో అవడం మాచెడ్డ సరదా. రోజుకు 10-15 నిమిషాలయినా వార్తలు చదవకపోతే తోచదు. అవును మరి..అన్నిటికంటే ఎక్కువ ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ అందులోనే దొరుకుతుంది!  ఆ పైత్యంలో భాగమే ఈ "గత వారపు వార్తల"  శీర్షిక.

కేసీఆర్ గారు  ఒక మహత్తరమయిన స్టేట్‌మెంట్ ఇచ్చారు. "తెలంగాణా కోసం తల నరికించుకోవడానికి  సిద్దంగా ఉన్నవాళ్ళకు టికెట్టు ఇస్తాను" అన్నారు. ఈ నరకడాలు పొడవడాలు వదలరా? ఎవరికయినా టికెట్లు కావాలంటే కేసీఆర్ గారి దగ్గరకు వెళ్తారు. అక్కడ పదునయిన కత్తి పట్టుకొని ఒక రిటైర్డ్ తలారి ఉంటాడు. వీళ్ళు వెళ్ళి ఆ తలారి ముందు వంగి నిలుచున్నప్పుడు ఆ తలారి "నరుకుతా, నరుకుతా" అని భయపెడుతుంటాడు. మెడ పైన కత్తి ఉన్నా భయపడని వాళ్ళకు టికెట్ వస్తుంది. ఒక వేళ తలారి ముచ్చటపడి పుటుక్కున తల నరికినా భయం లేదు. మొండానికో లేదా తలకో సీటు వస్తుంది!

రాష్ట్రంలో అమ్మాయిలకు రక్షణ లేకుండా పోతున్నది. బాపట్లలొ ఒక అమ్మాయి ర్యాగింగ్ భరించలేక ఆత్మహత్య చేసుకున్నది. ఆ అమ్మాయిని ర్యాగింగ్ చేసింది  నజ్మ, సాహిత్య, స్రవంతి, సౌజన్య, వనిత అనే విద్యార్థినులట. స్త్రీవాదులెవరూ ఈ సంఘటనను ఖండించలేదు, కనీసం కత్తిరించినట్లు కూడా చూడలేదు నేను. ఇప్పుడు మహిళా సంఘాలు ఆ ఐదుమంది అమ్మాయిలను కఠినంగా శిక్షించాలని, వాళ్ళు కాళ్ళో చేతులో తీసేయాలని లేదా ఉరి తీయలని రాష్ట్రవ్యాప్త ధర్నాలు, నిరసనలు, మీటింగులు పెడతాయో లేదో వేచి చూడాలి.

చిరంజీవి గారు  ఇప్పటివరకు మనకు తెలియని కఠోర నిజాన్ని చెప్పారు. ఇప్పటివరకు కేవలం 24 మంది మాత్రమే ముస్లింలు మంత్రులు అయ్యారట. ఎన్నడూ మతానికింతమంది మంత్రులు అని ఆలోచించని సగటు మనిషిలో మత విషబీజాన్ని నాటడం మొదలు పెట్టారు చిరంజీవిగారు. అధికారంలోకి వస్తే ఏ పని చేయాలన్నా "మాదంతా సామాజిక న్యాయం. నీ కులమేది, నీ మతమేది" అని ప్రశ్నిస్తారేమో!! అన్నట్టు ఇప్పటివరకు ఎంత మంది క్రైస్తవ మతస్తులు, బౌద్ద మతస్తులు మంత్రులయ్యారో తెలుసా?

సరిగా చదువురానివాళ్ళు, లేదా కాస్తో కూస్తో చదువుకున్నవాళ్ళు తిట్టుకుంటుంటే "సిగ్గులేకుండా అసెంబ్లీలో ఎమ్మెల్యేలలా తిట్టుకోకండి" అంటాము. అదే బాగా చదువుకొని ఉన్నత స్థానాల్లో ఉంటూ తిట్టుకొనేవాళ్ళను ఏమనాలి? "అసెంబ్లీ ఎమ్మెల్యేల్లా" అంటే బాగోదు. అందుకే ఈ మధ్య కొత్తగా "తానా సభ్యుల్లా తన్నుకోకండి" అని అందరూ అంటున్నారు. ఏడాది నుండి తానా రెండుగా చీలింది. కోర్టు కేసులు నడిచాయి. ఒకరినొకరు నానామాటలనుకున్నారు. మొన్న ఏమయిందో ఏమో "తూచ్, అంతా ఉత్తుత్తిదే..మనమంతా ఒకటే" అన్నారు. ఇది చూసి విసుగు చెందిన కొందరు తానాను బహిష్కరించారు. కొత్తగా యునైటెడ్‌తానా ఏర్పడింది. ముందు ముందు చాలా ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ ఉండబోతోంది. Stay Tuned!!

ఆపిల్ స్టోర్లో కొత్త iPod shuffle దర్శనమిచ్చింది. బటన్స్ లేకపోవడం దీని ప్రత్యేకత. మస్కిటో మ్యాట్‌లా ఉండే ఇంతకు ముందు shuffle నాకు బాగా నచ్చింది. చిన్న చక్రం పైన అన్ని కంట్రోల్స్ ఉండేవి. ప్యాంట్ జేబుకు తగిలిస్తే అవసరమయినపుడు మార్చుకోవడానికి సులభంగా ఉండేది. కానీ కొత్త shuffle కు అన్ని కంట్రోల్స్ ear phones వైరులో పెట్టారు. పాట మార్చుకోవాలంటే దాదాపు గొంతుదగ్గరకు చెయ్యి తీసుకురావాలి.  multiple playlists ఈ కొత్త shuffle ప్రత్యేకత. మరింత చిన్న సైజు, 4 GB మెమొరీ ఉన్న దీని విలువ $79. 

కాంగ్రెస్, బీజేపీ లు తప్ప మిగిలిన దాదాపు అన్నీ పార్టీలు కలసి మూడో ఫ్రంట్ పెట్టాయి. జయలలిత, కేసీఆర్ కూడా అందులో ఉన్నారన్న వార్త చూడగానే నా ఆనందానికి అవధులు లేవు. తనను ప్రధానమంత్రి అభ్యర్థిగా ప్రకటిస్తేనే మద్దతు ఇస్తానంటోంది మాయావతి. మిగతా అందరూ కూడా ఒప్పుకుంటారనుకుంటా. నాక్కూడా మాయవతిని ప్రధానమంత్రి చేసి పారేస్తే పోలా అనిపిస్తున్నది కానీ, ఆమె పుట్టిన రోజు బహుమతులకు అడిగినంత డబ్బు ఇవ్వలేదని మా ఇల్లు ధ్వంసం చేసి నన్ను కత్తితో కసుక్కున పొడుస్తారేమో. అలా అయితే 2055లో నేను తలపెట్టిన ప్రపంచయాత్ర జరగదు అని భయంగా ఉంది!

ముందు వీళ్ళు మారాలి

నిన్న ఆంధ్రభూమిలో సినిమా విభాగంలో ఒక వ్యాసం చూసాను. సగం వరకు బాగానే ఉంది కానీ ఆ తర్వాత చదువుతుంటే చిర్రెత్తుకొచ్చింది. మన సినిమా పరిశ్రమను కాపాడుకోవాలంటూ హాలీవుడ్ పైన పడి ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు రచయిత. ఎవడబ్బా ఇంత బుర్ర లేకుండా వ్యాసాన్ని వ్రాసాడు అనుకొంటూ కింద పేరు చూసాను. "బాబ్జీ, దర్శకుడు" అని ఉంది.  చివరకు హాలీవుడ్ వైపు వేలెత్తి చూపిస్తున్న ఈ సో కాల్డ్ "దర్శకుడి"ని చూసి అప్పటివరకు ఉన్న చిరాకు కాస్తా మాయమయి జాలి వేసింది అతడి దీనస్థితి తలచుకొని.

ఈ మధ్య హాలీవుడ్ సినిమాలను మన నిర్మాతలు చవకగా డబ్బింగ్ చేసి తెలుగులో విడుదల చేస్తున్నారట.. ఇది తప్పంట. అమ్మ పెట్టదు, అడుక్కుతిననివ్వదు అన్నట్టుంది ఇది. ఇప్పటి దర్శకులకు మంచి సినిమాలు తీయడం రాదు కానీ మంచి సినిమాలు డబ్బింగ్ చేస్తే ప్రేక్షకులు చూడకూడదట. గంపెడాశతో నిర్మాత కోట్లు తీసుకొచ్చి దర్శకుడి చేతిలో పెడితే, ఆ దర్శకుడు ఒక చెత్త సినిమా తీసి నిర్మాతను నట్టేట ముంచినపుడు - ఆ నిర్మాత దయగల తల్లి షకీలాతో సినిమా తీసి/డబ్బింగ్ చేసి కాస్తో కూస్తో డబ్బు రాబట్టుకున్న సందర్భాలు కోకొల్లాలు.

దశాబ్దం నుండి ఎంత మంది దర్శకులు మంచి సినిమాలు తీస్తున్నారు? సినిమా తీయలంటే ఒక "వారసుడు" కావాలి. కుప్పిగంతులేసే కోతిగాడయినా, విలన్ గ్యాంగులో మూడో లైన్లో నిలుచుకొనే దానికి పనికిరాని వాడయినా సరే.. ఒక నిర్మాత కొడుకో, హీరో కొడుకో అయితే చాలు.. జనాలమీదకు వదలడమే. హీరో పరమ ఉల్ఫాగాడు.. వందమందిని ఒక్క చేత్తో చితక్కొడతాడు.  బజారుదానిలా ఎంతసేపూ హీరో పైన పడిపోయే ఒక పేద అమ్మాయిని (పేద అమ్మాయి ఎందుకంటే - ఒంటినిండా కట్టుకోవడానికి బట్టలు ఉండవు) హీరోయిన్ గా పెడతారు. దానికి (అవును.. "దానికి"!!) ఒక్క ముక్క తెలుగు రాదు,  కనీసం డైలాగులు కూడా నేర్చుకోదు అన్ని లక్షలు తీసుకొని. దానికి తెలిసిందల్లా వెగటు పుట్టించేలా విప్పడమే . ఇక సినిమాలో ఉండేవి:  తెలుగు రాని విలన్లు, ఈ విలన్ బతుకంతా హీరోను పొగడడానికే సరిపోతుంది. ఒక చెత్త కామెడీ ట్రాక్. మధ్యలో నాలుగు కుప్పిగంతులు తప్పనిసరి.  ఇలాంటి సినిమాలు కాకుంటే లపాకీ లవ్‌స్టోరీలు తీస్తారు.

వీళ్ళు తీసే చెత్త చూసి చూసి విసుగుపుట్టింది. ఎంత సేపూ "బాబు" కోసం సినిమా తీస్తున్నారు కానీ, అసలు "స్క్రిప్ట్" అంటే తెలుసా వీళ్ళకు? హాలీవుడ్ సినిమాల పైన పడి ఏడుస్తున్నారు కానీ హాలీవుడ్‌లో ఉన్న ఏకైక హీరోను ఏనాడయినా పట్టించుకున్నారా? అసలు హాలీవుడ్ సినిమాల ప్రమాణాలు మనకంటే బాగుండడానికి కారణమయిన ఆ హీరో పేరు "స్క్రిప్ట్" అని తెలుసా వీళ్ళకు?  రొటీన్ చెత్త మాని పక్కా స్క్రిప్ట్ రాసుకొని విభిన్నంగా సినిమా తీస్తే ప్రేక్షకులు ఎందుకు ఆదరించరు? ఈ మధ్య వచ్చిన అతి కొద్ది సినిమాలే అందుకు సాక్ష్యం.

ఇక ఈ వ్యాసంలో హైలైట్ - హాలీవుడ్ సినిమాల వల్ల మన సంస్కృతి దెబ్బ తింటున్నదట.
బాబూ చిట్టీ.. ఏమన్నావ్.. మన సంస్కృతి దెబ్బ తింటున్నదా?


ఆంధ్రభూమిలో ఈ వ్యాసం పైన ఉన్న మరో వ్యాసం లోని వార్త -బొమ్మరిల్లు సినిమా కథ దొంగిలించినదట!! దర్శకుడేమో గొప్పగా నా కథ అని చెప్పుకున్నాడు. సినిమాకు ప్రాణమయిన కథను అందించినవాడి అనుమతి లేకుండా దొంగిలించి గొప్పలు చెప్పుకుంటున్నారు మన దర్శకులు. ఇక ట్యూన్లు, సీన్లు దొంగిలించడం గురించి చెప్పనక్కర్లేదు. బొమ్మరిల్లు కథ దొంగిలించినందుకు మూడొంతుల కలెక్షన్ ఆ కథ వ్రాసిన రచయితకు ఇవ్వాలని కోర్టు తీర్పునిచ్చింది. ఇకనుండి ఇలా మరిన్ని జరిగితే బాగుంటుంది.

సినిమా చూడకుండా ఉండలేని నేను అదృష్టవశాత్తూ గత కొద్ది ఏళ్ళుగా హాలీవుడ్ సినిమాల పట్ల ఆసక్తిని పెంచుకొని ఆనందంగా ఆస్వాదిస్తున్నాను. అపుడపుడు అనుకుంటాను.. "ఒకప్పుడు కె.నాభికేంద్రరావు కొడుకు సినిమాలు, ఆర్యన్ రాజేష్ సినిమాలు.. చివరకు బ్రహ్మానందం కొడుకు సినిమాలు కూడా ఎలా చూసాను?, ఎందుకు హాలీవుడ్ సినిమాల పట్ల ఆసక్తి లేదు అపుడు?" అని!

ఏది ఏమయినప్పటికీ హాలీవుడ్ సినిమాలు, ఇతర విదేశీ సినిమాలు సామాన్యుడికి అందుబాటులో వచ్చాయి అన్నది చాలా మంచి వార్త. కనీసం ఇకనుండయినా కొన్ని మంచి సినిమాలు చూసే అదృష్టం మన తెలుగు ప్రేక్షకులకు కలుగుతుంది.

బేరమాడకండి

చిన్నపుడు నాకు "మంచి బేరగాడు" అని పేరుండేది. అంటే, వేరేవాళ్ళు 10 రూపాయలకు కొన్న వస్తువును నేను 8 రూపాయలకే కొంటాను అని.  అపుడపుడు పళ్ళు కొనడానికి వెళ్ళినపుడు నా ట్యాలెంట్ బయట పెట్టేవాడిని. దాదాపు కొనే స్థాయికి వచ్చి, ఇంకో రూపాయి తగ్గిస్తేనే కొంటాను అని బ్లాక్‌మెయిల్ చేసి వెళ్ళిపోతుంటే ఆ బండివాడు విధిలేక రూపాయి తగ్గించి అమ్మేవాడు. అప్పట్లో నాకు చాలా సంతోషంగా ఉండేది అది తలచుకొని. చిన్నతనంలో ఎన్నో చేస్తుంటాము, పెద్దయిన తర్వాత అవి తప్పులుగా కనిపించినా తెలియక చేసిన తప్పు అని నవ్వుకుంటాము కానీ, ఇది మాత్రం నన్ను ఇప్పటికీ బాధిస్తుంటుంది.

ఎలాంటివాడి దగ్గర బేరమాడాను, అది కూడా ఒకట్రెండు రూపాయలకోసం అని గుర్తు చేసుకుంటే సిగ్గుతో తలవంచుకోవాలి. బండి పైన అరటిపళ్ళు అమ్ముకుంటున్నాడంటే అతడి పరిస్థితి ఏమిటో అర్థం చేసుకోవచ్చు. చాలమంది పరిస్థితి ఇలా ఉంటుంది: ఒక దళారి రోజూ తెల్లవారి ఆరింటింటి ఒక చోటకు వస్తాడు. ఈ బండ్ల వాళ్ళు అతడి దగ్గరికి వెళ్ళి 90 రూపాయలు తీసుకుంటారు. ఆ 90 రూపాయలు తీసుకొని మండీకెళ్ళి పళ్ళు కొనుక్కొని రోజంతా వ్యాపారం చేస్తారు. సాయంత్రం మళ్ళీ ఆ దళారి వచ్చి 100 రూపాయలు తీసుకుంటాడు. అంటే రోజుకు నూటికి 11 రూపాయలు వడ్డీ అన్నమాట! నెలకు నూటికి 3-5 రూపాయల వడ్డీ అంటేనే బెంబేలెత్తిపోతాము కానీ వీళ్ళు రోజుకు నూటికి 11 రూపాయల వడ్డీ చెల్లిస్తున్నారు కడుపు నింపుకోవడానికి.

పళ్ళన్నీ అమ్ముడు పోవాలి, దళారికి 11 రూపాయలు ఎక్‌స్ట్రా ఇవ్వాలి, ఆ పైన వచ్చిన లాభంతో బ్రతకాలి. అలాంటివాళ్ళ దగ్గరన్నమాట నేను బేరమాడింది, అది కూడా ఒకట్రెండు రూపాయలకు. నేనే కాదు, సగటు మధ్యతరగతి మనిషులలో చాలామంది ఇలాంటివారే. ఇక అడవుల్లోకి వెళ్ళి ఈతపళ్ళు, ఉసిరికాయలు పీక్కొచ్చి బుట్టలో పెట్టుకొని మండుటెండలో ఇళ్ళ ముందు తిరుగుతు గొంతెండిపోయేలా అరుస్తూ తిరిగే స్త్రీమూర్తుల దగ్గ సగటు గృహిణి ఆడే బేరం గురించి తలుచుకుంటే మాటలు రావడం లేదు.

కాయకష్టం చేసి పొట్టకూటికోసం ఇల్లీల్లూ తిరిగే ఆ నిర్భాగ్యుల దగ్గర గీచి గీచి బేరమాడి రూపాయి మిగిల్చిన నేను ఒక ఫ్యాన్సీ స్టోరుకెళ్ళి అక్కడున్న ఒక వస్తువును వాడు చెప్పిన ధరకు నోరుమూసుకొని కొనడం తలుచుకుంటే చాలా బాధ వేస్తుంది. ఒక సగటు మనిషి ఏడాదిలో ఈ బేరమాడి మిగిల్చినది అంతా ఒక షర్టో లేక చీరో కొన్నపుడు ఆ షాపు వాడితో బేరమాడడం చేతకాక పోగుట్టుకొన్నదానికంటే తక్కువే ఉంటుంది.

అదృష్టవశాత్తూ నాకు గత ఇండియా ట్రిప్పులో చేసిన తప్పు కాస్త సరిదిద్దుకొనే అవకాశం కలిగింది. ఇండియాలో అడుగుపెట్టినపుడు నా లగేజ్ రాలేదు. "రేపు ఇంటికి పంపుతాము" అన్నారు. చాలామంది సరేనని వెళ్ళిపోయారు. నేను ఇంకొకరు మాత్రం వెళ్ళి compensation కోసం బేరం మొదలు పెట్టాము. "నేనిప్పుడు పళ్ళు తోముకోవాలి, డబ్బుల్లేవు" అన్నాను. తప్పదని per day expenses అని కొన్ని వేలరూపాయలు ఇచ్చారు. మరుసటి రోజు 9 గంటలకు మళ్ళీ ఫోన్  చేసి "మీరు ఇచ్చింది ఒక్క రోజుకే కదా, మళ్ళీ డబ్బులు కావాలి ఈ రోజు ఖర్చులకు" అన్నాను.

ఇక ట్రిప్పు మొత్తం అందరి దగ్గరా చివాట్లే నేనిచ్చే టిప్పులు చూసి. ఉదాహరణకు - 70 రూపాయలు టిఫిన్ బిల్లు అయితే 100 రూపాయలు ఇచ్చి చిల్లర ఉంచుకోమన్నాను. ఆ సర్వర్ మోహంలో ఆనందం ఇప్పటికీ గుర్తుంది. ఇంకో చోట పళ్ళు కొన్నపుడు చిల్లర ఉంచుకోమన్నాను. "నీలాంటోళ్ళు డాలర్ల కొవ్వును చూపించడం తగ్గించాలి" అంటుంటే "అది డాలర్ల కొవ్వు కాదు, ఇండియాకు వచ్చిన వెంటనే ఫ్లైట్ వాళ్ళు ఇచ్చిన రూపాయల కొవ్వు" అనుకొంటూ నవ్వుకున్నాను. అనవసరంగా డబ్బు ఇచ్చి తప్పుచేసానో లేదో తెలియదు కానీ, రెక్కాడితేకానీ డొక్కాడని వాళ్ళకు పాతిక రూపాయలు ఎక్కువ ఇచ్చానని ఒకరకమయిన సంతృప్తి కలిగింది.

చివరగా - పొట్టకూటి కోసం కాయకష్టం చేసి బ్రతికేవాళ్ళ దగ్గర కాదు బేరమాడవలసింది.  చేతనయితే ఏసీ రూముల్లో రెట్టింపు రేటుకు వస్తువులు అమ్మేవాళ్ళ దగ్గర బేరమాడాలి.

నా ఓటు ఎవరికంటే...??

ఎలక్షన్లు దగ్గర పడుతున్నాయి. ఒక బాధ్యతగల పౌరుడిగా వోటు వేయవలసిన ధర్మం  నాకుంది. ఫ్రీగా వచ్చిన సినిమా చూడాలన్నా ఓసారి ఆ సినిమా రేటింగ్ తెలుసుకొని, బాగుంటేనే  చూడడం అలవాటు నాకు. అందుకే వోటు వేసే ముందు ఆ పార్టీల  ఎజెండా  తెలుసుకోదలిచి వివరాలు సేకరించడం మొదలుపెట్టాను. మొత్తమ్మీద మూడు పార్టీలు ఉన్నాయి. ఒక్కో పార్టీ అజెండా ఏమిటి, ఒక వేళ ఆ పార్టీ అధికారంలోకి వస్తే ఎలా ఉంటుంది, ఎవరికి ఓటు వెయ్యాలి మొదలయినవి బేరీజు వేసుకుంటే:

కాంగ్రెస్: ఇందిరమ్మ ఇళ్ళ పథకం, జల యజ్ఞం, రైతులకు ఉచిత విద్యుత్, ఆరోగ్యశ్రీ, పావలా వడ్డికి రుణాలు, రెండు రూపాయలకు బియ్యం, 50 రూపాయలకు  వంట సామాగ్రి మొదలయినవి అజెండాలో ఉన్నాయి.

కాంగ్రెస్ అధికారంలోకి వస్తే: ఒక సగటు కూలీ కుటుంబం రోజుకు 100 రూపాయలు సంపాదిస్తుంది అనుకుందాము. ఎలాగూ ఇందిరమ్మ ఇళ్ళ పథకంలో ఇల్లు వస్తుంది కాబట్టి అద్దె బాధ లేదు. 2 రూపాయలకు బియ్యం కాబట్టి ఒక రోజు సంపాదనతో బియ్యం వస్తుంది, 50 రూపాయలకు కొన్ని వంట సరుకులు వస్తాయి. ఇంకో పది రోజుల సంపాదనతో మిగాతా ఆహారం కొనుక్కోవచ్చు. ఆరోగ్యసమస్యలొస్తే ఉచిత వైద్యం ఎలాగూ ఉంది. చదువు ఉచితం కాబట్టి భయం లేదు. మొత్తం మీద కాంగ్రెస్ అధికారంలోకి వస్తే సగటు కూలీ కుటుంబం కూడా హాయిగా బ్రతుకుతుంది. కాబట్టి ప్రతి ఒక్కళ్ళూ కాంగ్రెస్‌కే వోటెయ్యాలి.

తెలుగుదేశం: ప్రతి నిరుపేద కుటుంబానికీ నెలకు రెండు వేల రూపాయలు. రెండు రూపాయల బియ్యం, కలర్ టీవీ, ఉచిత విద్యుత్, డ్వాక్రా, బెల్టు షాపుల నిషేధం, విద్యార్థులకు స్కాలర్‌షిప్పులు మొదలయినవి అజెండాలో ఉన్నాయి.

తెలుగుదేశం అధికారంలోకి వస్తే: ఒక చిన్న గుడిశెలో ఒక లైటు, ఫ్యాన్ వేసుకొని పడుకొని అందరూ ఉచితంగా వచ్చిన కలర్ టీవీ చూస్తుంటారు. అంతలో పోస్ట్ మ్యాన్ లేదా బ్యాంక్ గుమాస్తా వచ్చి రెండు వేల రూపాయలు ఇస్తాడు. అందులో రెండు రూపాయల బియ్యం, ఇతర ఆహారానికి వెయ్యి రూపాయలు ఖర్చయినా మిగతా ఖర్చులకు ఇంకో వెయ్యి ఉంటుంది. ఓపిక ఉంటే పని చేసుకొవచ్చు లేదా పని చేయకుండా టీవీ చూసుకుంటుంటే కూడా రెండు వేలు వస్తాయి. పేదవాడికి కష్టపడకుండా డబ్బులు  వస్తుంటే అంతకంటే ఏమి కావాలి? కాబట్టి ఈ సారి అందరూ తెలుగుదేశానికే ఓటు వెయ్యాలి.

ప్రజారాజ్యం: రైతులకు పెన్షన్-భీమా మరియు ఉచిత విద్యుత్తు, ఎస్సీ, ఎస్టీ, బీసీ కాలనీలకు ఉచిత విద్యుత్తు, నూరు రూపాయలకు వంట సామాగ్రి, నిరుద్యోగులకు  వెయ్యి రూపాయలు, పేదవారికి రెండున్న లేదా ఐదు ఎకరాల భూమి, పసుపు-కుంకుమ, వెయ్యి రోజుల్లో 10 లక్షల ఉద్యోగాలు మొదలయినవి అజెండాలో ఉన్నాయి.

ప్రజారాజ్యం అధికారంలోకి వస్తే: అందరికీ రెండున్నర ఎకరాలు మాగాణి ఇస్తారు. ఒక ఎకరం వరి, ఒక ఎకరం కూరగాయలు వేసుకున్నా చాలు. ఒకవేళ పంట పండకపోయినా రైతు భీమా ఉంది. ఆడపిల్ల ఉంటే లక్షరూపాయలు ఉన్నట్టే. ఇంట్లో నిరుద్యోగి ఉంటే నెలకు ఇంకో వెయ్యి రూపాయలు అదనం. ఇలా కుటుంబం లోని అందరికీ అన్నీ సుఖాలే, ఎక్కడ చూసినా డబ్బులే. కాబట్టి ఈ సారి అందరూ ప్రజారాజ్యానికే ఓటు వెయ్యాలి.

Bottom line ఏంటంటే, ఏ పార్టీకి వోటు వేసినా అధికారంలోకి వచ్చే పార్టీ వల్ల పేద బడుగువర్గాలకు మేలే జరుగుతుంది. ఒక వేళ ముగ్గురికీ ఓట్లు వేసి ముగ్గురినీ ముఖ్యమంత్రులు చేస్తే అందరి జీవితం మూడు రెట్లు ఎక్కువ సుఖంగా ఉంటుంది. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే ఈ ఎన్నికల తర్వాత ఆంధ్రప్రదేశ్ "భూతల స్వర్గం" అన్నమాట.



నిన్న ఇలా ఆలోచిస్తూ పడుకున్నాను. అర్థరాత్రివరకు వరకు మంచి కలలు వచ్చాయి. ఎక్కడ చూసినా గుడిసెల్లో కలర్ టీవీలు, ఇందిరమ్మ ఇళ్ళు, రెండెకరాల భూస్వాములు..స్వర్గం అంటే ఇదే అనిపించింది. అర్థరాత్రి తర్వాత, అంటే దెయ్యాలు నిద్రలేచిన సమయంలో, కాస్త భయంకరమయిన కలలు వచ్చాయి. ప్రతిపార్టీ ఏడాదికి సుమారు లక్ష కోట్ల అప్పులు చేసి "ఉచిత" పథకాలకు ఖర్చు పెడుతుంది. దాని వడ్డీ కింద  ప్రజలను పీక్కుతింటున్న ప్రపంచ బ్యాంకు రాబందులు కనిపించాయి. ప్రజలు సోమరిపోతులయి ప్రభుత్వం పడవేసే "ముష్టి" తిని  బిచ్చగాళ్ళలా  బ్రతుకుతుంటారు. తెల్లవారివరకు ఇలాంటి కలలే వచ్చాయు. నిద్రలేచాక, భవిష్యత్తులో మన రాష్ట్రం "భూతలస్వర్గం" కాదు, "భూతాలస్వర్గం" అని కొట్టొచ్చినట్టు, తన్నొచ్చినట్టు, బాదొచ్చినట్టు తెలిసింది.

అయినా ఓటు హక్కును దుర్వినియోగం చెయ్యకూడదుగా. అందుకే బాగా ఆలోచించి ఒక వ్యక్తికి ఓటు వేయాలని నిర్ణయించుకున్నాను. అందుకు కారణాలు: ఆ వ్యక్తి

• ఎన్నడూ ఫ్యాక్షన్ రాజకీయాలు చెయ్యలేదు
• ఎవరినీ వెన్నుపోట్లు పొడవలేదు
• సినిమాల్లో కుప్పిగంతులేసి రాజకీయ డ్రామాలు ఆడలేదు
• తాగిన మత్తులో ఇష్టమొచ్చినట్లు తిట్టడు
• అప్పులు తీసుకురావలసిన ఖర్మ ఆయనకు లేదు. తలుచుకుంటే అన్నీ సృష్టించగలడు

అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా - జీవితానికి కావలసినది ఆనందం. ఆనందం అంటే అన్నీ మరచిపోయి హాయిగా నవ్వగలగడం. అలా నవ్వించేవాడే అసలయిన నాయకుడు. నేను ఒటు వెయ్యబోయే వ్యక్తి అలాంటివాడే. చూస్తే చాలు నవ్వొస్తుంది. ఆ మాటలు వింటే ఎన్ని కష్టాల్లో ఉన్నవాడయినా హాయిగా నవ్వుతాడు. ఆయన పట్ల కోపం, అసహ్యం అస్సలు కలగవు. ఇంతకూ ఎవరంటారా? క్లిక్కండిక్కడ

అమెరికాకు నష్టం - ప్రపంచానికి లాభం

H1B వీసాల వారికి ఉద్యోగాలివ్వకూడదని కొందరు అమెరికా సెనేటర్లు అంటున్నారు, మీడియాలో Lou Dobbs వంటివాళ్ళు చెప్పేది వింటూ అమెరికన్లు కూడా H1B అంటే వ్యతిరేకత పెంచుకుంటున్న ఈ సమయంలో మొన్న ఒక ఆసక్తికరమయిన వార్త చూసాను. అమెరికాలోని ఒక సంస్థ  అమెరికానుండి తమ దేశానికి తిరిగి వెళ్ళిన 1,203 మంది భారతీయుల, చైనీయుల వివరాలు సేకరించింది.

అమెరికాలో ఉన్నత విద్యను అభ్యసించి లేదా ఉద్యోగం చేసి తమ స్వదేశానికి వెళ్ళినవారి గురించి కొన్ని వివరాలు:

• వీరందరూ ఉన్నత విద్యావంతులు. చైనీయులలో 51% మాస్టర్స్, 40.8% PhD చేసినవారు, భారతీయులలో 65.6% మాస్టర్స్, 12.1% PhD చేసినవారు
• 26.9% భారతీయులు, 34% చైనీయులు అమెరికాలో గ్రీన్‌కార్డ్ లేదా సిటిజన్‌షిప్ ఉన్నవారు
• 76% వారికి వీసా అన్నది సమస్య కాదు
• 90% పైగా అమెరికాకు రావడానికి కారణం ఉన్నత విద్య, ఉద్యోగావకాశాలు
• 68.7% భారతీయులు, 84% చైనీయులు  తమ స్వదేశంలో అమెరికాలో కంటే మంచి ఉద్యోగావకాశాలున్నాయి అన్నారు
• 42.4% భారతీయులు, 17.6% చైనీయులు తమ పిల్లలకు అమెరికాలో కంటే  తమ స్వదేశంలో  మంచి విద్య లభిస్తుంది అన్నారు
• అమెరికాలోకంటే స్వదేశంలో ఉద్యోగాల్లో ఉన్నత స్థానానికి చేరుకోవడం సులభం
• 56.6% భారతీయులు మరో ఐదేళ్ళలో తమ సొంత కంపెనీలు పెట్టడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు

కొద్ది రోజుల క్రితం Everybody Hates Chris అనే TV షోలో ఒక ఎపిసోడ్ చూసాను. హీరో అయిన క్రిస్ నల్లజాతీయుడయిన సగటు అమెరికన్. 8వ తరగతి చదువుతుంటాడు. వాళ్ళ అమ్మ మార్కుల పోరు తట్టుకోలేక పరీక్షకు వెళ్ళే ముందు ఆన్సర్ కీ సంపాదించి అన్నీ అలాగే రాసి నూరుశాతం మార్కులు తెచ్చుకుంటాడు. దాంతో వాళ్ళ టీచర్ "క్రిస్, నిన్ను ఇంకో సెక్షన్ కు మారుస్తున్నా" అంటుంది. క్రిస్ "ఆ సెక్షన్‌లో ఎవరుంటారు" అంతే "ఏషియన్స్" అంటుంది. క్రిస్ ఆ సెక్షకు వెళ్తే అక్కడ మొత్తం చైనావాళ్ళు ఉంటారు. టీచరు వచ్చి మ్యాథ్స్, సైన్స్ లకు సంబంధించిన పెద్ద గ్రంథాలు ఇచ్చి ఒక్కరోజులో అవి చదివి హోంవర్క్ చేయమంటాడు. అందరూ సరే అంటారు మామూలుగా. క్రిస్ కు అది చూసి తలతిరిగిపోతుంది. సైంటిస్టులు చదవవలసిన పుస్తకాలు అవి అనుకొంటాడు. రెండు రోజులు చూసి ఇక లాభం లేదనుకొని టీచరును క్లాస్‌రూంలో అందరిముందు బూతులు తిట్టి ఆ క్లాస్ నుండి గెంటివేయబడి బయటపడతాడు.

వినడానికి చాలా తమాషాగా ఉన్నా, చాలామంది అమెరికన్ల పరిస్థితి ఇంతే. ఆర్ట్స్ అంటే ప్రాణమిస్తారు కానీ మ్యాథ్స్, సైన్స్ అంటే పరుగులుపెడతారు. ఈ తరం పిల్లల్లో ఇది మరీ ఎక్కువ అవుతుండడం చూసి నాలుగేళ్ళ ముందు అనుకుంటా, కొందరు మేధావులు కలసి మ్యాథ్స్, సైన్స్ కోర్సులు చేసే వారికోసం ప్రత్యేక సదుపాయాలు, స్కాలర్‌షిప్‌లు ఇవ్వమని, సుమారు $20 బిలియన్ డాలర్ల ప్రతిపాదన చేసారు కానీ జార్జ్ బుష్ అమలు పరచలేదు. ఇంత కష్ట సమయంలో కూడా ఒబామా $50 బిలియన్లు విద్యకు కేటాయించడం వెనుక రహస్యం రాబోవు తరం వారికి అవసరమయిన ఉన్నత విద్యకోసమే. అందులో మ్యాథ్స్, సైన్స్ లకు ప్రాధాన్యత ఉండబోతుంది తప్పకుండా.

ఏది ఏమయినప్పటికీ ఈ మేథోవలస వల్ల భవిష్యత్తులో ఇండియాలో  సిలికాన్ వ్యాలీలు, మరెన్నో యాహూ, గూగుల్ లాంటివి పుట్టడం తథ్యం.

ఇజ్రాయిల్‌కు జై కొడదాం రండి

ఇజ్రాయిల్. ఆ పేరు వినగానే కొన్ని దేశాలు ఉలిక్కిపడతాయి. చుట్టూ తమను ద్వేషించే దేశాలు ఉన్నా ఎదుర్కొంటూ, కోటి జనాభా కూడా లేని ఆ దేశం పరోక్షంగా కొన్ని అగ్రరాజ్యాల రాజకీయాలను సైతం ప్రభావితం చెయ్యగలదు. పాలస్తీయులపైన అరాచకాలు అంటూ గగ్గోలు పెట్టేవారికోసం  కాదు ఈ పోస్టు, ఒకసారి భారతీయులందరూ ఇజ్రాయిల్‌కు జై కొట్టి శాల్యూట్ చేయాలి అని చెప్పడానికి. ఎందుకంటారా?

1972లో ఇజ్రాయిల్ తమ దేశానికి చెందిన పదకొండుమంది అత్యుత్తమ ఆటగాళ్ళను జర్మనీలోని మ్యునిక్‌లో జరిగే ఒలింపిక్ క్రీడలకు పంపించింది. అప్పటికే ఇజ్రాయిల్-పాలస్తీనాల మధ్య పోట్లాటలు జరుగుతున్నాయి. పాలస్తీనాకు చెందిన కొందరు "బ్లాక్ సెప్టెంబర్" పేరుతో ఒక తీవ్రవాద సంస్థను ఏర్పాటు చేసి మ్యునిక్‌కు వెళ్ళి 11 మంది ఆటగాళ్ళను హతమార్చారు. హత్య చేసిన వారిలో ముగ్గురు తీవ్రవాదులు పట్టుబడ్డారు.

ఒక్కసారిగా ఇజ్రాయిల్ ప్రజల్లో ఆగ్రహావేశాలు పెల్లుబికాయి. తీవ్రవాదుల పట్ల చర్యలు తీసుకోవాలని దేశవ్యాప్తంగా నిరసనలు మొదలయ్యాయి. అప్పటి ఇజ్రాయిల్ ప్రధానమంత్రి అయిన గోల్డా మెయిర్ తాను, రక్షణ మంత్రి, అత్యంత ప్రమాదకర గూఢచార వ్యవస్థ అయిన మొస్సాద్ అధ్యక్షుడితో కలిపి "కమిటీ X" ఏర్పాటు చేసింది. కమిటీలోని సభ్యులు అందరూ ఇలాంటి సంఘటనలు పునరావృతం కాకుండా ఉండడానికి ఆ హత్యల వెనుక ఉన్న అందరినీ హతమార్చడమే సరి అయినదని, తద్వారా భవిష్యత్తులో తీవ్రవాదులు ఇజ్రాయిల్ అంటే భయపడతారని గోల్డా మెయిర్‌కు తెలిపారు.

గోల్డాకు ఇది నచ్చకపోయినా అసంతృప్తిగా ఆమోదించింది. అంతలో జర్మనీలో తీవ్రవాదులు విమానాన్ని హైజాక్ చేసి బందీలుగా ఉన్న ముగ్గురు తీవ్రవాదులను విడిపించుకుపోయారు. ఇది చూసిన గోల్డా మెయిర్  బ్లాక్ సెప్టెంబర్‌ను అంతం చేయమని కమిటీకి పూర్తి అధికారాలు ఇచ్చింది. ఆమె ఆదేశాల మేరకు మొస్సాద్ ఆరితేరిన తమ గూఢచారులను యూరోప్ అంతటా రంగంలోకి దింపింది.

కొద్దిరోజుల్లో బ్లాక్ సెప్టెంబర్ వెనుక ఉన్న ప్రముఖుల జాబితా తయారయింది. మొత్తం  25-30 మంది ప్రపంచంలోని వివిధ దేశాల్లో, ఎక్కువగా యూరోప్ దేశాల్లో తల దాచుకుంటున్నారు. వీరిని అంతం చెయ్యడంలో ఎక్కడా ప్రభుత్వ హస్తం ఉన్నట్టు ఆధారాలు ఉండకూడదు అన్న నియమమం పెట్టింది గోల్డా మేయిర్.

ఇందుకోసం మొస్సాద్ మెరికల్లాంటి ఏజెంట్లను ఎంపిక చేసింది. ఒక అంచనా ప్రకారం మొత్తం ఆపరేషన్ లోని సభ్యులు ఐదు గ్రూపులుగా విభజింపబడ్డారు:

1. Aleph - హత్యలు చేయడంలో నిష్ణాతులయిన ఇద్దరు కిల్లర్స్
2. Bet - Aleph గ్రూపులోకి కిల్లర్స్ ను నీడలా అనుసరించేవారు
3. Heth - ఇందులోని ఇద్దరు గూఢచారులు మిగతా అందరికీ అవసరమయిన హోటళ్ళు, కార్లు, ఇతర వసతి సదుపాయాలు చూసుకుంటారు
4. Ayin - ఇందులో ఆరునుండి ఎనిమిదిమంది ఉంటారు. లక్ష్యాన్ని వెతికి వారిని ఎక్కడ హత్య చేయాలో నిర్ణయించి,  హత్య జరిగిన తర్వాత Aleph, Bet గ్రూపుల సభ్యులు తప్పించుకొనే ఏర్పాటు చేయడం వీరి విధి
5. Qoph - ఒక గ్రూపులో పని చేసే వారు మరొక గ్రూపుకు తెలియకపోవచ్చు. అన్ని గ్రూపుల మధ్య కమ్యూనికేషన్ ఈ ఇద్దరు చూసుకుంటారు.

అక్టోబర్ 16, 1972న మొదటి హత్యతో మొదలయిన ఆపరేషన్ కొన్ని ఏళ్ళ పాటు నడిచింది. మొదటి తయారు చేసుకున్న జాబితాలో ఒక్కరిని కూడా విడిచిపెట్టకుండా హత్య చేసారు. ఆపరేషన్‌లో ఎందరో ఏజంట్లు మరణించారు, లెక్కలేనంత డబ్బు ఖర్చయింది కానీ ఇజ్రాయిల్ ప్రజల్లో సంతృప్తి కలిగింది. ఈ ఆపరేషన్ తర్వాత ఏ తీవ్రవాద సంస్థ కూడా అంత ఎత్తున ఇజ్రాయిల్ ప్రజల ఆత్మాభిమానాన్ని గాయపరిచేలా దాడి చేయడానికి సాహసించలేదు.

దీని ఆధారంగా స్పీల్‌బర్గ్ "మ్యునిక్" అనే సినిమా తీసాడు. అందరూ తప్పక చూడవలసిన సినిమా ఇది. తీవ్రవాదులను ఎలా వెంటాడి, వేటాడి చంపారు అన్నది కథాంశం.

మనుషులను వెంటాడి కిరాతకంగా  చంపడాన్ని చూడమంటున్నాడు వీడేమి శాడిస్టు అనుకుంటున్నారా? అయితే ఈ క్రింది రెండు వర్గాల్లో మీరు రెండో వర్గానికి చెందినవారయితే ఈ సినిమా చూడకండి.

మొదటి వర్గం: మన దేశంలో ఎప్పుడు, ఎక్కడ తీవ్రవాదులు బాంబులు పెడతారో తెలియదు. "గోకుల్ చాట్‌లో బాంబు పేలినపుడు నా కుటుంబ సభ్యులు ఉండి ఉంటే" అని తలుచుకుంటే భయం వేస్తుంది. మొన్నటికి మొన్న ముంబైలో జరిగింది మన దేశానికే తలవంపు. అంతకంటే అవమానం మరొకటి ఉండదు. దాని వెనక ఉన్న తీవ్రవాదులను ఎలా శిక్షించాలి అంటే, భవిష్యత్తులో భారతదేశం పేరు చెబితే తీవ్రవాదులు భయపడాలి.

రెండవ వర్గం: తీవ్రవాదులు బాంబులు పేల్చినంత మాత్రాన వారిని చంపకూడదు. మొన్ననే పాకిస్తాన్ తీవ్రవాది పైన చార్జ్ షీట్ దాఖలు చేసాము. దాని ఆధారంగా విచారణ జరపాలి. ఈ లోపు కాందహార్ తరహాలో మరో హైజాక్ జరిగితే ఆ తీవ్రవాదిని విడిచిపెట్టాలి. రేపు నా కుటుంబ సభ్యులు ఉన్న చోట బాంబు పేలినా ఇలాగే చేయాలి.

ఎలాగూ మొదటిది జరగదు కాబట్టి  ఆ భావాలు ఉన్న వాళ్ళు "మ్యునిక్" సినిమా చూసి కాసేపు మన దేశంలో కూడా అలా జరుతున్నట్టు ఊహించుకొని మిమ్మల్ని మీరు మోసం చేసుకోండి!!

PS: ఈ పోస్టు లింకు లేదా content మీ మిత్రులకు forward చేయండి.

అమెరికాను బహిష్కరిద్దాం

మీ కుటుంబం చాలా కష్టాల్లో ఉంది. మీ నలుగురు పిల్లలకు పని లేదు, తినడానికి తిండి లేదు. ఎక్కడ చూసినా అప్పులు. అలాంటపుడు ఒక పుణ్యాత్ముడు ఒక వ్యాపారం పెట్టడానికి పెట్టుబడి పెట్టి నలుగురిని ఉద్యోగాలకు నియమించమన్నాడు. ఆ మధ్య మీకు సహాయం చేయడానికి మీరు పిలిపించుకున్న పనివాడు కూడా ఇంట్లో ఉన్నాడు. నిజమే, ఆ పనివాడు మీ పిల్లలకంటే బాగానే పనిచేస్తాడు. కానీ మీ ఇంట్లో పిల్లలకు ఉద్యోగం లేదు, చేతిలో డబ్బు లేదు, రేపటి సంగతి ఎలా ఉంటుందో ఎవరికీ తెలియదు. పైగా ఆ పనివాడేమీ బికారి కాదు, వాళ్ళ ఊళ్ళో పని చేసి కాస్తో కూస్తో సంపాదించుకున్నవాడే. మీరు పని ఇవ్వకపోతే తన ఊరికి వెళ్ళి సంపాదించుకోగలడు. ఆ పనివాడు తాను సంపాదించేది తన సొంతవూరికి పంపే అవకాశం ఉంది కానీ మీ పిల్లలు సంపాదించింది మీ దగ్గరే ఉంటుంది. అప్పుడు ముందు మీరు మీ పిల్లలకు ఉద్యోగాలు ఇస్తారా లేక ఆ పనివాడికి ఇస్తారా?

సరే, ఇక అసలు విషయానికొస్తే - అమెరికా ప్రభుత్వం వందల బిలియన్లు ఇచ్చి "మీరు కొత్తవాళ్ళను తీసుకోవాలనుకుంటే అమెరికన్లనే తీసుకోండి. H1B వాళ్ళను వద్దు" అన్నది. వినడానికి అన్యాయం అనిపిస్తున్నా, నాకయితే వారివాదనలో తప్పులేదు అనిపిస్తున్నది. Of course సరి అయిన నిపుణులు లేక, పని సరిగా జరగక వాళ్ళ పాట్లేవో వాళ్ళే పడతారు, కళ్ళు తెరచి మళ్ళీ H1Bను పిలవవచ్చు లేదా మరింత outsource చెయ్యవచ్చు.

"కాలిఫోర్నియాలో ఉద్యోగాలకు కేవలం కాలిఫోర్నియా వాళ్ళనే తీసుకోవాలి" అని చెప్పిఉంటే నేనూ వ్యతిరేకించేవాడిని. వాళ్ళు చెప్పింది "ఇతర దేశస్థుల" గురించి. "ముందు మనదేశ పౌరులకు ఉద్యోగాలుండాలి, ఆ తర్వాతే ఎవరికయినా" అన్నారు. వాళ్ళేమీ భారతీయులను తీసేయమనలేదు. ఉన్నవాళ్ళను అలాగే ఉంచచ్చు కానీ కొత్తగా ఉద్యోగాలు ఇస్తే మాత్రం అమెరికన్లకే ఇవ్వాలి అంటున్నారు. ఈ రోజు అక్షరాలా 50 లక్షల మంది నిరుద్యోగ భృతి తీసుకుంటున్న అమెరికాలో ఈ షరతు సరి అయినదే అని నా నమ్మకం.

ఒక్కనిమిషం ఆలోచించండి - మన దేశంలో రోజుకు కొన్ని వేల ఉద్యోగాలు పోతున్నాయి అనుకోండి. అప్పుడు మన ప్రభుత్వం కంపెనీలకు కొన్ని వందల కోట్లు ఇచ్చింది, ఉద్యోగాలు కల్పించడానికి. అప్పుడు Infosys బెంగుళూరు ఆఫీసులో భారతీయుల బదులు చైనీయులను బెంగుళూరుకు పిలిపిస్తే ఎలా ఉంటుంది? ముందు మన దేశస్థులకు ఉద్యోగాలు ఇవ్వాలి, ఆ తర్వాతే బయటి దేశస్థులకు లేదా మన దేశానికి వలస వచ్చినవారికి.

ఒక నాయకుడు అమెరికా వస్తువులను బహిష్కరించాలని ఆందోళనలు చేయాలని పిలుపునిచ్చాడు. మీలో ఎవరయినా దానిని సమర్థిస్తే, ఈ క్రిందివి కూడా చేయండి.

• మీ ఇంట్లో అమెరికా సాంకేతిక పరిజ్ఞానం ఉన్న కంప్యూటర్ లేదా ల్యాప్‌టాప్ ఉంటే వెంటనే బద్దలు కొట్టండి
• అమెరికానుండి మీవాళ్ళు తెచ్చిన బహుమతులు చెత్తలో పడవేయండి
• మీ ఇంట్లో ఎవరయినా IT ఉద్యోగం చేస్తుంటే వెంటనే మానిపించండి. ఎందుకంటే 60% పైగా మన IT ఉద్యోగాలు అమెరికాకు పని చేయడానికే ఉన్నాయి
• IT లేదా అమెరికానుండి వచ్చిన డబ్బుతో కొన్న భూములు, ఇళ్ళు పేదలకు దానం చెయ్యండి
• ఇంటర్నెట్ కనిపెట్టింది అమెరికావాళ్ళే. ఇంకెప్పుడూ ఇంటర్నెట్ వాడకండి
• అన్నట్టు మరచిపోయాను, బ్లాగు అన్నది అమెరికావాళ్ళ ప్రాడక్టు. ఇంకెందుకు ఆలశ్యం...బ్లాగింగు మానెయ్యండి.

$10 కే ల్యాప్‌టాప్!

గతవారం తిరుపతి శ్రీ వెంకటేశ్వరా విశ్వవిద్యాలయంలో మన సాంకేతిక శాఖ కార్యదర్శి  "పది డాలర్లకే ల్యాప్‌టాప్" అని చెప్పి యావత్ ప్రపంచం ముక్కు తీసి వేలు పైన వేసుకొనేలా చేసారు. ఒక మంచి ల్యాప్‌టాప్ $500 కు దొరుకుతున్నది. ఆ మధ్య MITలో ఓ సైంటిస్టు "$100 కే పిల్లలకు ల్యాప్‌టాప్" అని ఒక ల్యాప్‌టాప్ రూపకల్పన చేసి కాస్తో కూస్తో విజయం సాధించాడు. అంతలో మనవాళ్ళు కేవలం పదిడాలర్లకే ల్యాప్‌టాప్ అంటూ బాంబు పేల్చారు. ఇది తెలిసి కంప్యూటర్ తయారీదారులయిన Dell, HP లాంటి కంపెనీలు ఉలిక్కిపడ్డాయి. కానీ ఆ తర్వాత తేలిందేమిటంటే, అది కేవలం Storage Device మాత్రమే, స్క్రీన్ కావలంటే ఇంకో $20 అవుతుంది, ఇంకా పూర్తి వినియోగ దశలో లేదు అని.

" ప్రపంచమంతా చూస్తున్నపుడు సరి అయిన అవగాహన లేకుండా చెప్పడమెందుకు? చెప్పి నవ్వులపాలు కావడమెందుకు? మొత్తం ల్యాప్‌టాప్ యే 50 డాలర్లో అని నిజం చెప్పొచ్చుగా? ఇపుడు విదేశీయులు $10కే ల్యాప్‌టాప్ పెద్ద జోక్ అని మనల్ని చూసి నవ్వుతున్నారు. భారతీయులు అందరూ సిగ్గుపడాలి ఇలాంటివి చూసి.  ఇకనుండి మనము అమీర్‌పేట్ లో ఎలా తలెత్తుకుని తిరగగలము?" అనుకొనేవాళ్ళు కాసేపు సిగ్గుపడి సిగ్గుతో మొగ్గలవండి.

జరిగిందేదో జరిగిపోయింది. నాకయితే మనవాళ్ళు సాధించినది నిజంగానే గొప్ప వార్త అనిపించింది. మనకున్న పరిమిత వనరులతో, అవకాశాలతో $100కు  ల్యాప్‌టాప్ వచ్చినా అంతకంటే ఏమి కావాలి? పైగా ఇది ఆరంభం మాత్రమే, ఎవరికి తెలుసు తొందర్లో నిజంగా $10 కే మంచి ల్యాప్‌టాప్ వస్తుందేమో! ఈ సందర్భంగా ఇప్పటివరకు సాధించిన పురోగతికి మన శాస్త్రవేత్తలకు ఒకసారి జై కొడదాం.


 $10 కే ల్యాప్‌టాప్  న్యూస్ చూసి నేను క్రింద చెప్పబడిన ఒక్కో పాయింటు తలచుకుంటూ కూర్చుకున్న కుర్చీ నుండి ఒక్కో అడుగు గాలిలో తేలడం మొదలు పెట్టాను

• ప్రతి ఇంట్లో తల ఒక్కింటికీ ఒక ల్యాప్‌టాప్ ఉంటుంది
• పిల్లలకు పుస్తకాల మోత ఉండదు. పిల్లలు వంగిపోయి ఆ ఐదు కిలోల సంచి మోయనక్కర్లేదు. చిన్న ల్యాప్‌టాప్ పట్టుకొని నిటారుగా నడుస్తూ స్కూలుకు వెళ్తారు
• మా చంటిది క్లాస్ రూంలో టీచరు చెప్తున్న rhymes అన్నీ తన బ్లాగులో Live Update చేస్తుంటుంది
• మా చంటోడు బస్‌స్టాప్ లో కూర్చొని Anonymus పేరుతో తన ఫ్రెండ్స్ బ్లాగుల్లో బండ బూతులు తిడుతుంటాడు.
• పాల అంకుల్, పనిమనిషి ఆంటీ, చెత్త అంకుల్ వచ్చి మా ఆవిడను "అమ్మగారు ఈ పండగకు ఓ ల్యాప్‌టాప్ ఇప్పించండి" అంటారు
• మా చంటోడితో మా ఆవిడ "నాన్నా నీ ల్యాప్‌టాప్ ఫార్మాట్ చేసి చెత్తంకుల్‌కు ఇవ్వు" అంటుంది. వాడిచ్చిన ల్యాప్‌టాప్ చూసి చెత్తంకుల్ మొహం సంతోషంగా వెలిగిపోవడం చూసిన నా కళ్ళలోని సంతృప్తిని చూసిన మా ఆవిడ మొహంలోని   ఆనందాన్ని చూసిన  మా చంటిది కేరింతలు కొట్టడం చూసి మా చంటోడు గంతులు వేస్తుంటాడు

ఏదో శబ్దం వస్తుంటే అనుమానంతో తలెత్తి చూస్తే ఫ్యాన్‌కు ఒకడుగు దూరంలో ఉన్నాను, అంతే, దబ్బున మళ్ళీ కుర్చీలో పడ్డాను.

500 రూపాయలకే ల్యాప్‌టాప్ వస్తే మీ ఇంట్లో ఎలా ఉంటుందో ఊహించుకొని మీరు కూడా కాసేపు గాలిలో తేలండి మరి!!

అన్నట్టు మీరు బ్లాగు ప్రతిజ్ఞ చేసారా?

బ్లాగు ప్రతిజ్ఞ

కూడలి మరియు జల్లెడ నా బ్లాగు భూములు
బ్లాగరులందరూ నా సహోదరులు
సంగీత, సాహిత్య, భక్తి, హాస్యపూరితమయిన బ్లాగుల సంపద నాకు గర్వకారణము
వీటిని పెంపొందించుటకు నేను సర్వదా కృషి చేయుదను
బ్లాగులలో దేశ ద్రోహ, దేశ వ్యతిరేక, ప్రాంతీయ, కుల, మత భావనలను పెంచను
ముసుగేసుకున్న బ్లాగు తీవ్రవాద ముష్కురులను తరిమి కొడతాను
బ్లాగరులపట్ల సత్ప్రవర్తన, బ్లాగుల పట్ల గౌరవం కలిగియుందును
వారి మంచి పోస్టులే నా ఆనందానికి మూలము

జైహింద్

గుడికి వెళ్ళలేకపోవడం తప్పా?

నిన్న జ్యోతిగారి బ్లాగులో తప్పా... ఒప్పా.... కాస్త చెప్పరూ??? చూసినపుడు ఒకప్పుడు నాకు కూడా ఇలాంటి సందేహమే వచ్చిన సంగతి గుర్తుకొచ్చింది. రోజువారీ పనులతో సతమతమవుతూ గుడికి వెళ్ళలేకపోవడం వల్ల  తప్పు చేస్తున్నామేమో అనే భావన కలగడం సహజం, ముఖ్యంగా దేవుడిని బాగా నమ్మేవారిలో. ఈ పోస్టు ప్రధానంగా గుడికి వెళ్ళలేని దేవుడిని నమ్మే వాళ్ళకోసమే కానీ గుడికి వెళ్ళే వాళ్ళను "గుడికి వెళ్ళాల్సిన అవసరం ఏంటి?" అని ప్రశ్నించడానికి కాదు.

ముందుగా ఒక కథ: (ఇలా ముందుగా కథ చెప్పడం అన్నది అమ్మఒడి బ్లాగునుండి దొంగిలించిన ఆలోచన!!)

ఒకసారి పరీక్షిత్తు మహరాజుకు ఒక అనుమానం వచ్చింది. ఏమిటంటే, తానెన్నో దాన ధర్మాలు చేసాడు, దేవాలయాలు కట్టించాడు, క్రమం తప్పకుండా పూజలు చేయించాడు. కాబట్టి తన రాజ్యంలోకెల్లా తానే అందరి కంటే గొప్పవాడు, దేవతలందరికీ తానే అత్యంత ప్రీతిపాత్రుడు. ఇదే ఆలోచనను తన గురువుకు చెప్పాడు. ఆయన చిరునవ్వి నవ్వి "లేదు నాయనా నీకంటే గొప్పవాడు, దేవతలకు ప్రియమయినవాడు ఒకడున్నాడు" అన్నాడు.

పరీక్షిత్తు మహరాజు ఆశ్చర్యపోయి "ఎవరు గురుదేవా అతడు, నాకంటే ఎక్కువ దానధర్మాలు చేసాడా, నాకంటే ఎక్కువ దేవాలయాలు కట్టించాడా" అన్నాడు. గురువు పరీక్షిత్తును వెంటబెట్టుకొని చర్మగ్రంథుడు అను పేరుగల ఆ గొప్ప వ్యక్తి ఉన్న చోటుకు తీసుకెళ్ళాడు. అతడు ఒక  ఊరి అవతల చిన్న ఇంట్లో నివశిస్తున్నాడు. దూరం నుండి రాజు, గురువు అతడు చేస్తున్నది చూడసాగారు.

చర్మగ్రంథుడు ఇంటినుండి బయటకు వచ్చి పక్కనే ఉన్న కొటంలో కట్టివేయబడిన గోవును తీసుకెళ్ళి, దానిని చంపి, చర్మాన్ని వేరు చేసి శుభ్రంగా కడిగి ఎండలో పెట్టి ఇంటికి వచ్చాడు.

ఇది చూసిన పరీక్షిత్తు మహరాజు "గురువర్యా, ఇతడు పాపి. పరమ పవిత్రమయిన గోవును హత్యను చేస్తున్నాడు. ఇతడా గొప్పవాడు" అన్నాడు విస్మయంతో. గురుదేవులు "మహారాజా మీరే అడగండి అతడిని" అని అతడి దగ్గరకు తీసుకెళ్ళారు. మహారాజు అడుగగా చర్మగ్రంథుడు "మహారాజా, నా తండ్రి ఇదే పని చేసేవాడు. నాకు ఇదే పని నేర్పించాడు. ప్రతి రోజూ కబేళాకు వచ్చిన గోవులను చంపి ఆ చర్మాన్ని వేరుచేసి పాదరక్షలు చేసేవారికి ఇవ్వడమే నా వృత్తి" అన్నాడు.

గురుదేవులు చర్మగ్రంథుడికి నమస్కరించి వెనుతిరిగారు. "మహారాజా చూసారా, అతడు ఎంత గొప్పవాడో. తన విధిని తాను నిర్వర్తిస్తున్నాడు. మీ రాజ్యపాలనలో పొరపాట్లున్నాయి కానీ, అతడు ఒక్క రోజు కూడా తాను చేయవలసిన పనిలో ఎటువంటి పొరపాటు చేయలేదు. తాను యే పని చేయడానికి నియమింపబడ్డాడో ఆ పనిని సక్రమంగా నిర్వహించేవాడే మహోన్నతుడు, దేవతలకు అత్యంత ప్రీతిపాత్రుడు" అన్నాడు.

ఇది కథ.

కాబట్టి, గుడికి వెళ్ళలేకపోయినంత మాత్రాన చింతించవలసిన అవసరం లేదు. మన ధర్మాన్ని/ duty ని సరిగా చేస్తుంటే ఆ దేవుడే మన దగ్గరకు వస్తాడు. రోజంతా మనము చేయవలసిన పనులు సక్రమంగా చేసి పడుకోబోయే ముందు "దేవుడా, నేను చేయవలసిన పనులు చాలా ఉన్నాయి. అవి అయిన తర్వాతే నీ గుడికి వస్తాను. అంతవరకు ఇంట్లో ఒక నిమిషమో అరనిమిషమో నీ ఫోటోకు మొక్కగలను" అనుకొంటే చాలు.

ఇక గుడికి వెళ్ళడం - ఇది మన తృప్తి కోసమే. ఇంట్లో ఉన్న దేవుడే అక్కడా ఉంటాడు.  మన ప్రముఖ దేవాలయాలు అవినీతికి ఆలయాలు. గంటల సమయాన్ని వెచ్చించి వెళ్ళి, ఆ అవినీతిని చూసి "ఎందుకు వచ్చామురా దేవుడా" అనుకొనే బదులు ఇంట్లోనే ఒక్క నిమిషం మొక్కితే చాలు.

అన్నట్టు -  "వెయ్యి గుళ్ళ చుట్టూ వందేసి ప్రదక్షిణలు చేయడం కంటే ఒకరి ఆకలి తీరిస్తే ఇంకా ఎక్కువ పుణ్యం వస్తుందని" ఎవరో అన్నారు!!

స్లమ్‌డాగ్‌కు అన్ని అవార్డులెందుకు?

ఇప్పటికే బ్లాగుల్లో చాలామంది స్లమ్‌డాగ్‌ సినిమాను విమర్శిస్తున్నారు. మురికి వాడ మురిసిపోయే రోజు చూసిన తర్వాత ఈ పోస్టు వేయాలనిపించింది. ఇప్పటివరకు ఎన్ని భారతీయ సినిమాలు ఆస్కార్ అవార్డుకు ఎంపిక అయ్యాయి? ఎన్ని సినిమాలు గోల్డెన్ గ్లోబ్ సాధించాయి? ఒక మామూలు కథ, అది కూడా మొదటి సగం ఉన్నది ఉన్నట్టు తీసి, రెండవ సగం ఫాంటసీలో చూపెట్టి "రియల్ ఫాంటసీ" (రెండవ భాగం ఫాంటసీ అని ఎందుకంటున్నానో  స్లమ్‌డాగ్‌ Vs విజయేంద్ర వర్మ - 1 మరియు స్లమ్‌డాగ్‌ Vs విజయేంద్ర వర్మ - 2  చూడండి) సినిమాగా రూపు దిద్దుకొన్న ఈ సినిమాకు అంత పేరు రావడానికి కారణమేమి?

ఇంతకంటే ఎన్నో గొప్పసినిమాలు మన దేశంలో వచ్చాయి గత పదేళ్ళలో. ఇంతకంటే గొప్ప మ్యూజిక్ రెహ్‌మాన్ ఎన్నో సార్లు అందించాడు. ఇంతకంటే గొప్ప కథా వస్తువులు ఎన్నో  చూసాము. అయినా ఈ సినిమాకు అన్ని అవార్డులు రావడం ఎందుకంటారు?

మీకు గుర్తుందా, ఒకప్పుడు విశ్వసుందరి,  ప్రపంచసుందరి, భూలోక సుందరి,, అతిలోక సుందరి మొదలయిన కిరీటాలన్నీ భారతీయులకే వచ్చాయి కానీ ఆ తర్వాత రాలేదు. ఆ సుందరుల్లో ఎంతమంది అందుకు సరిపోతారో అందరికీ తెలిసిందే. అయినా ఎందుకు వరించాయి? ఎందుకంటే - కాస్మెటిక్స్ కంపెనీలు తమ ప్రాడక్టులు పెంచుకోవడానికి. ప్రతి వెర్రి పుల్లమ్మా "నేనెందుకు పాతాళ సుందరి కాకూడదు" అనుకొని ఎగబడి కొంది. ఆ పుణ్యమే ఈ రోజు వాడవాడలా బ్యూటీ ప్యార్లర్లు,  మేకప్పులు, ముందు ముందు సైడెఫెక్టులవల్ల ముందుగానే ముసలితనం మరియు చర్మ రోగాలు. మొత్తమ్మీద వాళ్ళ బిజినెస్ పెంచుకోవడానికే ఈ సుందరి అవార్డులు అర్హత లేనివాళ్ళకు కూడా ఇచ్చారు.

ఇక స్లమ్‌డాగ్‌ విషయానికొస్తే - ఈ మధ్యనే అమెరికాకు చెందిన కొన్ని సినీ సంస్థలు మన దేశంలో అడుగు పెట్టాయి. ఇక్కడి సినిమాలను Cash చేసుకోవడానికి ఉన్న సులువయిన మార్గం - "ఇది ఆస్కార్ నామినేటెడ్" అని చెప్పడం. అందుకే స్లమ్‌డాగ్‌ సినిమాకు అన్ని అవార్డులకు అర్హత లేకున్నా, ఆ సినిమా డిస్త్టిబ్యూటరు అయిన అమెరికాకు చెందిన ఫాక్స్ సంస్థ రాజకీయాలవల్లే అన్ని అవార్డులకు నామినేట్ అయింది. లేకుంటే ఏ 2-3 అవార్డులకు మాత్రమే నామినేట్ అయ్యేది.

ఒకవేళ ఇదే సినిమాకు భారతీయ దర్శకుడు, నిర్మాత, డిస్ట్రిబ్యూటరు ఉండి ఉంటే ఇన్ని అవార్డులు, నామినేషన్‌లు వచ్చి ఉండేవా?

బ్లాగు మూసేస్తున్నా - Shame on You!

వ్యక్తిగత సమస్యలవల్లో, పని ఒత్తిడి పెరగడం వల్లో బ్లాగులో వ్రాయడం తగ్గిస్తే, లేదా బ్లాగును మూసివేస్తే అర్థం, పరమార్థం ఉన్నాయి కానీ "ఎవరో" "ఎక్కడో" "ఏదో" అన్నారని ఠాఠ్ నా బ్లాగు మూసేస్తున్నా అనడంకంటే హాస్యాస్పదం ఇంకేమయినా ఉందా?

అసలు బ్లాగింగ్ ఎందుకు మొదలుపెట్టాము? మనకు నచ్చిన భావాలను వ్యక్తపరచడానికి. ఆఫీసులో బాసు చెప్పిన పని మాత్రమే చేయాలి. కానీ మీ బ్లాగులో ఆ అవసరం లేదు. మీరు మెచ్చినది, మీకు నచ్చినది ఎప్పుడయినా ఎలా అయినా రాసుకోవచ్చు. మీ బ్లాగులో ఎలాంటి పోస్టులు పడాలన్నా, ఎలాంటి కామెంట్లు రావాలన్నా అది మీ చేతుల్లో ఉంది. మీ బ్లాగుకు మీరే రాజు/రాణి/మంత్రి/E-TV సుమన్. అలాంటప్పుడు ఈ "బ్లాగు మూయడం" ఏమిటి?

నిజజీవితంలో మనకు ఎన్నో చేయాలని, చెప్పాలని ఉన్నా అవకాశాలు, స్వాతంత్ర్యం ఉండకపోవచ్చు కానీ బ్లాగుల్లో ఆ స్వాతంత్ర్యం ఉంది. మరి ఇంత స్వతంత్రం ఉండి కూడా ఎవరో ముక్కూ మొహం తెలియని వ్యక్తి ఏదో అన్నాడని భయపడి పిరికితనాన్ని, బేలతనాన్ని పెంచుకొని బ్లాగు మూసేయాలనుకున్న ఈ బ్లాగురులు నిజజీవితంలో ఎలా బ్రతుకుతున్నారో తలుచుకుంటే జాలేస్తున్నది.
జరిగినదానిలో మీ తప్పు ఏమయినా ఉందా? ఉంటే మీ తప్పు ధైర్యంగా ఒప్పుకొని క్షమాపణలు చెప్పండి. ఒక వేళ మీ తప్పు లేనట్లయితే ఎందుకు పిరికివారిలా "బ్లాగు మూయడం"? .

మీ పిరికితనాన్ని, బేలతనాన్ని బయటపెట్టి మీలాంటివారిని మరికొందరిని తయారుచేస్తున్నారు. మిమ్మల్ని మీరు వంచించుకోవడం, అవమానించుకోవడం మాని ధైర్యంగా మీ పని మీరు కానివ్వండి. బ్లాగు మూసి వేయడం లేదా ప్రైవేటు చేయడం అన్నది దాడులు చేస్తున్న వారికి మరింత అవకాశం ఇవ్వడమే. వాళ్ళ వాఖ్యలను పట్టించుకోకండి. మన గురించి చెడుగా చెప్తుంటే సెటైర్ ఆన్సర్ ఇవ్వగలిగితే నోరెత్తలేరు. ఒక వేళ అలా వద్దనుకుంటే "పుట్టపుటేనుగు రాజఠీవితో వెళ్తుంటే ఆ రాజసం చూసి కుక్కలు మొరుగుతూనే ఉంటాయి, ఏనుగు కన్నెత్తి చూడకుండా ముందుకు వెళ్తూ పూజలు, గౌరవాలు అందుకుంటుంది" అన్న సంగతి గుర్తించుకోండి .

కావాలని బాగా ఆలోచించి (నొప్పించినా పరవాలేదని) Shame on You!! అని ఎందుకన్నానో ఒక్క నిమిషం ఆలోచించండి.


ఈ సందర్భంగా నేనింతే ... మారనుగాక మారను.... అన్న జ్యోతిగారికి

భారతీయులు సిగ్గుపడాలి

మొన్న మంగళూర్‌లో జరిగిన సంఘటన చూసి ప్రతి భారతీయుడు సిగ్గుతో తల దించుకోవాలి.
పబ్ లో పార్టీ చేసుకుంటున్న అమ్మాయిల పైన దాడి జరగడం అత్యంత శోచనీయం. అందుకు రామ సేన చెప్పిన కారణం:

Sudhir, district convener of Sri Rama Sene says "there is lot of upheaval in the society, alcoholism, pub culture, meaningless partying, obscene dancing which includes soft pornographic positions and open caressing and kissing has become common among the youth. Such open show of lust is not our culture".

మనది స్వతంత్ర్య దేశం. ఎవరయినా తనకు నచ్చినది చేసుకోవచ్చు, అది చట్టాన్ని ఉల్లఘించనంతవరకు. అలాంటప్పుడు ఈ అమ్మాయిలు చేసిన తప్పేమిటి? అమ్మాయిలు మందు తాగుతుంటే ఆ మందు అమ్ముతున్న బార్ పైన దాడి చేయాలి. అమ్మాయిలు తాగిన మైకంలో అశ్లీలంగా నృత్యాలు చేస్తుంటే ఆ నృత్యాలు చూస్తున్న వారిని కొట్టాలి. అంతేగానీ అన్నెం పున్నెం ఎరుగని అమ్మాయిల పైన దాడులు చేసిన వీళ్ళు మగాళ్ళా లేక .... ?

పేరుకు స్వాతంత్ర్యం వచ్చిందే కానీ, ఆడదానికి వచ్చిందా? ఆడవాళ్ళు సిగరెట్లు తాగకూడదు, మందు కొట్టకూడదు, రెచ్చకొట్టే విధంగా బట్టలు వేసుకోకూడదు. వొళ్ళు కనిపించేలా ఒకమ్మాయి బట్టలు వేసుకొని వెళ్తుంటే వెంట పడి ఏడ్పించడం, పబ్లిక్ ప్లేసుల్లో అశ్లీలంగా ప్రవర్తిస్తుంటే వీడియోలు తీసి బ్లాక్‌మెయిల్ చెయ్యడం. పబ్‌కు వెళ్ళి తాగిన ఎంత మంది అమ్మాయిలు ధైర్యంగా ఇంటికి రాగలరు? ఇది మన భారతం, మన స్వాతంత్ర్యం

మొన్న జరిగిన సంఘటనను సమర్థిస్తున్న వారి మాటలు చూస్తే జాలి వేస్తుంది.

Whatever has happend is sad. But, I must tell each one of you NRI mangloreans that this was something that Mangalore needs at this point of time. The girls here are just loosing their track and doing all things that you would not like your wife, sister, mother doing!! Wearing revealing clothes, smoking, getting drunk, falling over guys. These girls are the once inviting trouble. If you happend to visit these so called happening places you would agree with me. Atleast now the gals will be carefull and you parents out there will know what your daughters, sisters are actually upto!! If this incident will change the scene that is going around in my kudla, then am happy for it!!

ఎక్కడ బ్రతుకుతున్నారు వీళ్ళు? రాతి యుగంలోనా?
ఇప్పటికయినా ప్రభుత్వాలు కళ్ళు తెరచి చట్టలు తీసుకురావాలి. దోషుల పైన రేప్ కేస్ పెట్టి నాన్-బెయిలబుల్ అరెస్టు చేయాలి. లేకుంటే పబ్‌లకు వెళ్ళాలంటేనే అమ్మాయిలు భయపడతారు.